Alternatif-İstanbul Rehberi

İstanbul'un Orta Yeri Bahçe

2011-03-25T15:01:00.001-07:00

Yeryüzü Derneği, İstanbul'da kendi kent bahçesini kurmak isteyenlere yardımcı olmak amacıyla yeni bir proje başlatıyor. Küçük de olsa bir bahçe ya da teras sahibi olan İstanbullular, projeye gönüllü destek sağlayan köylülerin bağışladığı fideleri ekerek kendi sebzelerini yetiştirebilecekler. Proje kapsamında Mayıs'a kadar bilgilendirme toplantıları gerçekleştirilerek bahçe oluşturmak isteyenlere teknik bilgi desteği sağlanacak. Mayıs ayında dikimi yapılan fidelerden ilk hasat ise Temmuz ayında elde edilecek. Geçtiğimiz günlerde başlayan projeyi yaratıcılarından Ceyda Falay ile konuştuk...

Kent Bahçeleri - 'Kendin yetiştir, kendin pişir' adını verdiğiniz bu proje hangi ihtiyaçtan doğdu? Proje neyi amaçlıyor?

Kent Bahçeleri Projesi’ni doğuran temel faktörlerden en önemlisi nüfusumuzun dünyanın diğer ülkelerinde olduğu gibi kentsel alanlarda hızla yoğunlaşarak sağlıklı gıda ihtiyacının belirgin şekilde artış göstermesinden doğdu. Projenin temel amacı kentimizin taze gıda ihtiyacının kent içerisinde karşılanmasına destek olmak ve ürettiği ürünü tüketmek isteyen ilgili kişilere ulaşmak.

Dünyada ve Türkiye'de kent bahçeciliği ne durumda?

Konu ile ilgili dünya örneklerine göz atacak olursak; Kanada'nın Montreal kentinde 11 bin kişi geçen yıl onlarca ton meyve-sebze üretti. Küba'nın başkenti 2,2 milyonluk Havana'da, şehirlilerin tükettiği besin maddelerinin % 80'i kent bahçelerinde üretilmiş. Çin'in en büyük şehri Şanghay'da 2,500 kilometrekarelik alan yine kent bahçesi. Moskova'da yaşayanların üçte ikisinin kent bahçesi var.

Neden endüstriyel tarım değil de, organik ve sürdürülebilir tarım?

Ekolojik dengeyi koruyarak toprağı kimyasal maddeler ve suni gübrelerle kirletmediği için organik tarım.

Kent Bahçeleri projesinin süreçleri nasıl ilerleyecek? Projeye başvurmak isteyenler nasıl bir yol izleyebilirler?

Kent Bahçeleri projesine kayıtlarımız devam etmektedir. istanbul'da yaşayan ve bahçesi yada terası olan herkes katılabilir. www.yeryuzudernegi.org sitesinde konu ile ilgili bir başvuru formumuz mevcuttur. Katılımcılarımızın bu formu doldurup devin.bahceci@gmail.com adresine göndermeleri yeterlidir.

Projenin destekçileri kimler?

Bu projede STGM(Sivil Toplum Geliştirme Merkezi) afiş, broşür gibi basılı evraklarımızı destekliyor. Asıl önemli destek, hiç bir karşılık beklemeden bizimle fidelerini paylaşan çiftçi-köylü dostlarımızdan geliyor.

Proje kapsamında kent bahçelerinde kullanılacak tohum ve fideler nerelerden temin edilecek?

Projede mayıs ayı ortasından itibaren dağıtılacak fideler bu projeye destek olan gönüllü köylü dostlarımızdan temin edilecek.

Projenin temiz ve adil gıda tüketimine ne gibi katkıları olacağını öngörüyorsunuz? Dağıtılacak fide ya da tohumların GDO, sağlığa zararlı zirai ilaçlar gibi etmenlerden arınmış, güvenilir malzemeler olmasını göz önünde bulunduracak mısınız?

Özellikle kentlerde yaşayan dar gelirlilerin gelirlerinin % 20 ile % 40'ı beslenmek için harcanırken, kent bahçeleri sayesinde aile bütçelerine önemli bir katkı sağlanmasını hedefliyoruz. Fidelerimiz, yerli tohumlardan elde edilen fideler olacağından GDO'lu tohumlar projemizde yer almayacaktır.

Kent Bahçeleri projesinin şehirlilerin yaşam kalitesine ne gibi katkıları olacağını düşünüyorsunuz?

Evsel atıklardan üretilecek kompostun doğal gübre olarak kullanımı şehirdeki kirlilik oranının azaltılmasında yardımcı oluyor. Yine şehirlerde oluşturulan her yeşil alan yağmur miktarının artmasına ve barajlardaki su miktarının yükselmesine neden oluyor. Yeşil alanların artışıyla oksijen miktarı da artarak şehrin havasının temizlenmesine katkı sağlayacak.

Şehirleşmeden kaynaklı kirlilik sorunlarının hadsafhada yaşandığı büyükşehirlerin durumunun kent bahçelerinde ekilecek ürünlerin seçiminde etkisi var mı? Özellikle hangi ürünlerin ekilmesini teşvik edecek ya da önereceksiniz?

Kirlilik önemli bir sorun. Burada açıklanması gereken bir nokta var, biz bu bahçelerde hiç bir kimyasal kullanmayacağız ve toprağı-havayı-suyu kirletmeyeceğiz. Ekilmesini planladığımız ürünler tek yıllık sebzeler ve yeşillikler.

Projenin tüm süreçleri tamamlandığında ne gibi faydalar elde etmiş olmayı umuyorsunuz?

Öncelikle şehir merkezlerinde üretilen sebze meyve miktarının artışının ekonomik bir fayda yaratmasını, bu sebep şehir dışından gelen gıda miktarında azalışa yol açacağından (nakliye, depolama vs.) ülke kaynaklarının ekonomik ve verimli kullanılmasında doğaya saygılı bir adım olacağını düşünüyoruz. Konuya sosyal faydalar açısından baktığımızda ise çocuklarımızın ve gençlerimizin sofralarımıza giren sebzelerin büyüme ve gelişme süreçlerini görmeleri ve çevreye saygılı birer birey olmalarını diliyoruz. Aynı semtte yaşayan ve şehirleşme süreciyle birbirinden uzaklaşmış hemşehrilerin kent bahçeleri projesiyle ortak bir amaç için birbirleriyle tanışmalarını ve bu projenin komşuluk ilişkilerini geliştirme ve sosyalleşme açısından bir fırsat olarak görülmesini istiyoruz.

İstanbul'un Orta Yeri Bahçe

2011-03-25T15:01:00.000-07:00

Kent Bahçeleri - 'Kendin yetiştir, kendin pişir' adını verdiğiniz bu proje hangi ihtiyaçtan doğdu? Proje neyi amaçlıyor?

Dünyada ve Türkiye'de kent bahçeciliği ne durumda?

Neden endüstriyel tarım değil de, organik ve sürdürülebilir tarım?

Ekolojik dengeyi koruyarak toprağı kimyasal maddeler ve suni gübrelerle kirletmediği için organik tarım.

Kent Bahçeleri projesinin süreçleri nasıl ilerleyecek? Projeye başvurmak isteyenler nasıl bir yol izleyebilirler?

Projenin destekçileri kimler?

Proje kapsamında kent bahçelerinde kullanılacak tohum ve fideler nerelerden temin edilecek?

Projede mayıs ayı ortasından itibaren dağıtılacak fideler bu projeye destek olan gönüllü köylü dostlarımızdan temin edilecek.

Kent Bahçeleri projesinin şehirlilerin yaşam kalitesine ne gibi katkıları olacağını düşünüyorsunuz?

Projenin tüm süreçleri tamamlandığında ne gibi faydalar elde etmiş olmayı umuyorsunuz?

Yeni Çağın Fikir Üretim Merkezleri

2011-03-25T05:37:00.001-07:00

Geçtiğimiz son birkaç yıl medya sektörü açısından yapı taşlarını etkileyebilecek ölçekte değişikliklere sahne oldu. Yazılı basında azalan tirajlar gerekçesiyle pek çok dergi ve gazete yayın hayatına son verirken, internet haberciliği etkinliğini başdöndürücü bir biçimde arttırdı ve arttırmaya devam ediyor. Giderek daha fazla dijitalleşen medyada kişilerin kendi içeriklerini üretecekleri platformlar, kendine özgü bazı problemler ve cevaplanması gereken sorular üretti.

Bilginin son derece hızlı bir biçimde yayıldığı dijital çağ, türlü nedenlerle basında yer alan haberlerle yetinemeyenlere içerik üretme olanağı sağladı. Ve insanların diledikleri konuda yazdıkları yazıları kolay kullanımlı bir web arayüzü ile yayınlayabilecekleri bloglar doğdu. Doğdu ve olan oldu! Son dönem moda trendlerinin ne olduğundan pırasa köftesi tarifine, pazarlama dünyasında fark yaratan fikirlerden Hindistan'ın el değmemiş köşelerine yapılan gezilere kadar geniş ölçekte pek çok yazıya tek tıkla ulaşabilir olduk. Kimi bloglar, rutin olarak takip ettiğimiz gazeteler gibi sabah kahvaltısının vazgeçilmezi oldu. Haberi geleneksel medyadan alıyor, ama yorumlarını bizler gibi hayatın içinden amatörlerden okumak istiyorduk. Önceleri kişisel öykülerle başlayan bu serüven büyüdü ve bloglar geleneksel medyanın kayıtsız kalamadığı ve giderek gelişen bir haber kaynağına dönüştü.

Bugün Türkiye'de blog yayıncılığı büyük ölçüde ilgi alanları üzerinden ilerlese de, dünyada bloglar politik tartışma ortamı yaratıyor, gazetelere ve televizyonlara sığmayan haberleri kitlelere yayıyor, sivil inisiyatifin ve aktivistlerin hiçbir engele çarpmadan kendisini duyurmasına olanak sağlıyor ve fikir üretimini hareketlendiriyor. Bütün bunlar medyanın da dikkatini çekmekte gecikmedi. Bugün gazeteler internet sayfalarında okuyucularının kendilerine ait sayfalarda diledikleri konuda yorum yapmalarını teşvik ediyor. Gazete ve dergi sayfalarında blogların tanıtımları yapılıyor. Yayınlanan haberlerde sosyal medyanın etkisi gittikçe daha fazla hissediliyor. Röportajlara 'Kendinizi Twitter usulü 140 kelimeyle nasıl tanımlarsınız?' gibi soruların eklenmesi, yeni medyanın iyi ya da kötü fenomenler yaratması, içeriği güçlü bir blogun önemli etkinliklerde gazetecilerle birlikte boy göstermesi rüzgarın sosyal medya tarafından esişini en güzel anlatan örnekler.

Ben dünyada ve Türkiye'de haber alma alışkanlıklarından tutun da, kitle iletişimine kadar pek çok konuyu etkileyen, hatta değiştiren blog olgusunu yakından takip ediyor ve belli konulara odaklanmış, düzenli ve kaliteli içerik üreten blogların düşünce üretiminde ve kültür hareketlerinin oluşumunda etkili olacağına inanıyorum. 2006 yılında Alternatif-İstanbul'u kurarken amacım, o dönemde fazla örneği görülmeyen bir şehir blogu yaratarak şehirde olup biten kültür sanat olaylarını kendi üslubum ve yorumlarımla aktarabilmekti. O günden bugüne bloglar çeşitlendi, kaliteleri arttı. Her zaman blog okumayı çok severdim, ama son zamanlarda gazete okumadan önce readerımdaki blogların güncellemelerine göz atar oldum. Pek çok blogda gazetelerin özenle hazırlandığını bildiğim eklerinden çok daha kaliteli içeriğe ulaştım.

Bloglarda üretilen kaliteli içeriği önemsediğim için gazeteci Zeynep Atikkan ve akademisyen Aslı Tunç tarafından yazılan Blogdan Al Haberi kitabını çıkar çıkmaz hemen okumak istedim. Bir blog yazarı olarak şüphesiz ki, Türkiye'de bloglar âlemi ve dijital çağın bireye ve yurttaşa sunduğu yeni olanaklar konusunda kaleme alınmış bir eserden çok şey öğrenebilirdim. Kitabı okudukça blogların ve sosyal medyanın yarattığı toplumsal değişimi çok daha net bir şekilde algıladım. Blogların kitlelerarası iletişimde tsunami boyutunda dev dalgalanmalar yarattığını biliyordum, ama Blogdan Al Haberi sayesinde bu dalgalanmayı yaratanların öykülerini de öğrenmiş oldum. Kitap, dünyadaki politik içerikli blogların hiyerarşi baskısından uzak, son dakika değişikliklerden bağımsız ve editöryal müdahaleler olmadan yaptıkları yayınlarla nasıl birer fikir platformu hâline geldiklerine de yer veriyor. Geleneksel medyanın yanında yükselen blogosferi anlayabilmek, blogların haber üretim biçimlerini nasıl manipüle ettiğini algılayabilmek ve geleceğin medyasının nasıl şekillendiğini görebilmek adına Blogdan Al Haberi muhakkak okunması gereken, iyi derlenmiş bir araştırma.

Blogdan Al Haberi, Aslı Tunç ve Zeynep Atikkan, YKY, Mart 2011, 236 s.

Blogların, geleneksel gazeteciliğin yanında giderek yükseldiği bir gerçek, ancak gelenekselin Demokles Kılıcı olan sansür mekanizması blogları hedef almakta gecikmedi. Mahkeme kararıyla 20 gündür ulaşılamayan blogları etkileyen sansür kararı yine mahkeme kararıyla kaldırıldı, ancak erişim hâlâ sıkıntılı. Birileri parmağını düğmeden çekmemiş olacak ki, bu yazıyı yazmak için blogumun kontrol paneline zor girmem yetmiyormuş gibi, yazıyı yayınlayabilmem de epey zamanımı aldı çünkü 'yayınla' tuşuna basmamla kırmızı ve sevimsiz 'bu bloga erişim engellenmiştir' yazısı çıktı. Beş dakika sonra sayfayı yenilediğimde panele yeniden ulaşabildim. Tekrar sayfayı yenilediğimde yine kırmızı yazı çıktı. Sonra bir daha açıldı. İronik, değil mi?

Yeni Çağın Fikir Üretim Merkezleri

2011-03-25T05:37:00.000-07:00

Blogdan Al Haberi, Aslı Tunç ve Zeynep Atikkan, YKY, Mart 2011, 236 s.

Elektronik Müzik, Ama En Alternatifinden

2011-03-22T23:23:00.001-07:00

Müzikseverler bugüne kadar elektronik müzik icra eden müzisyenleri çoğu zaman amacı yalnızca müzik dinlemek olmayan insanların arasında, kalabalık gece kulüplerinde ve geç saatlerde dinleyebildi. Hâl böyle olunca, ne müzisyenler müziğini istediği kitleye çalabildi, ne de dinleyici müziği tam manasıyla hissedebildi. Gece kulüplerinin hafta sonu programlarına uygun olmayan müzik yapan gruplar için sessiz sakin çalacakları mekân arayışındaki müzisyenler biraraya geldi ve Dielectric Sessions projesini yarattı. Dielectric Sessions'ın ilk icraatı bu cumartesi günü yalnızca 80 kişilik kapasitesi olan Kumbara 36'da gerçekleşecek. Şehrin en yeni müzik projesi hakkında biz sorduk, projeye katılan müzisyenler yanıtladı...

Dielectric Sessions'u kağıt üzerinde -lafın gelişi, aslında ekranda- biraz okuduk. Projenin çıkış amacı 'gece kulüplerinin hafta sonu programlarına uygun olmayan müzik yapan gruplar için, sessiz sakin çalacakları bir mekân ihtiyacı' olarak özetlenmiş. Projenin özet olmayan hikâyesini anlatın desek?

Klasik müzik veya caz dinlemeye giden insanlar bunun sessiz sakin bir ortamda dinlenebileceğini baştan kabul etmiş durumda. Bu tür müzikler de kendi içinde farklı alt tarzlar ihtiva etmelerine rağmen hemen hemen benzer ortamlarda icra edilip dinleniyorlar. Göz ardı edilen şu ki elektronik müzik de kendi içinde bir çok farklı alt tür içeriyor fakat ismi söylendiğinde akla ilk gelen şey kulüplerde dans edip deşarj olunacak müzik (Tabii ki dans müziğini de seviyoruz). Hepimiz benzer ortamlarda müzik yaptık ama 'insanları nasıl eğlendirsek' fikrinin müziğin önüne geçmesi sıkıcı bir durum. Bu yüzden insanların sadece müziğe odaklanabileceği bir oluşum olan Dielectric Sessions fikri ortaya çıktı.

Dielectric Sessions'ın kapısı hangi müzisyenlere açık? Dielectric Sessions'dan hangi müzikseverler hazeder?

Fikir elektronik müzik temelinden çıkmış olsa da, oturarak müzik dinleyecek bir kitleye müzik icra etmekten hoşlanacak, ve müziğini paylaşmak için daha uygun bir ortam bulamayacağını düşünen her tür müzisyene kapımız açık. Projeye dahil olmak isteyen müzisyenler bizimle internet sitemiz üzerinden irtibata geçebilirler. Dinleyicilere gelince; kulağı elektronik tınılara aşina olan, olmasa da müzikal anlamda açık fikirli olan dinleyicilerin performanslarımızdan hoşlanacağını düşünüyoruz.

'Nezih bir ortam' ihtiyacındaki sebep, İstanbul'da elektronik müziğin değerini bilmeyen, 'ortama dans müziği olsun' diyen işletme sahiplerine bir tür karşı çıkış mı?

Aslında bir tepkiden değil bir ihtiyaçtan doğdu bu proje. Müziği üretip icra edenlerin ihtiyacından. Hazır konu açılmışken şöyle de bakmak lazım, yığın müziğine daha yakın, daha geniş kitleler tarafından takip edilen bir çok elektronik müzik türü varken yine de bunların İstanbul gece hayatında kapladıkları yer çok az. Dans müziği kısmında bile hemen her mekan aynı tarz (disco, deep house) çalıyorken gerçekten bir elektronik müzik ortamı var mı acaba diye düşünmek lazım. Bildiğimiz takip ettiğimiz bir çok insan var İstanbul'da elektronik müziğin daha alternatif kısmında müzik üreten. Bu proje umarız onlara da istedikleri müziği icra etmeleri için bir fırsat olacak.

Dielectric Sessions ilk icraatını hangi gün, hangi mekânda, kimlerle gerçekleştirecek? İlk tanışmanın ambiyansı nasıl olacak?

Dielectric Sessions'ın ilk konseri Kumbara isimli mekanda, 26 Mart Cumartesi gecesi saat 20:00'da olacak (etkinlikle ilgili detaylar Facebook'taki event sayfasından ya da websitemizden öğrenilebilir) Gruplar sırasıyla Onor Bumbum, Fuji Kureta ve Fecr-i Ati. İlk tanışma, bizim açımızdan adrenalini yüksek bir ambiyansta gerçekleşecek. Bu gerçekten hem İstanbul alternatif sahnesi, hem de biz performans sergileyecek müzisyenler için yepyeni ve heyencan verici bir yaklaşım. Dolayısıyla alacağımız tepkiler bizim için önemli ölçüde yol gösterici olacak. Dinleyicilerimizin de bu heyecanımıza ortak olmalarını, destekleriyle bizi yüreklendirmelerini diliyoruz.

Dielectric Sessions şehrin en yeni müzik projesi olarak, kendi müziğini yapan tanınmamış müzisyenlerle arasını nasıl tutacak? Projelere yeni müzisyenler dahil edilecek mi?

Dediğimiz gibi, bizimle hemfikir olan ve bu projeye gecesini gündüzünü katarak dahil olmak isteyen müzisyenlere kapımız açık. İlerki konserlerin hepsinde illa ki bu ilk konserdeki üç grup yer almayacak; o yüzden elektronik altyapıları da kullanan, eski-yeni tüm gruplarla işbirliği yapmaya hazırız.

Dielectric Sessions'ın ajandası nelerle dolacak? Proje kapsamında önümüzdeki günlerde neler göreceğiz?

Bu ilk konserin sonucunda alacağımız tepkiler, nereye doğru evrileceğimizi bize gösterecek aslında. Şimdilik, Internet üzerinden çok pozitif yorumlar aldık, bir çok kişi projemizi çok meşru ve yerinde bulduğunu bize bildirdi. Volume I'den sonrasi için de gözümüz yükseklerde :) Dielectric Sessions Volume II, III vs için İstanbul'un ve hatta başka şehirlerin itibarlı sergi mekanlarını, sanat atölyelerini, konser-tiyatro salonlarını hedefliyoruz, tabii ki başka müzisyen arkadaşlarımızı da bünyemize katıp büyüyerek.

Elektronik Müzik, Ama En Alternatifinden

2011-03-22T23:23:00.000-07:00

Dielectric Sessions'ın kapısı hangi müzisyenlere açık? Dielectric Sessions'dan hangi müzikseverler hazeder?

'Nezih bir ortam' ihtiyacındaki sebep, İstanbul'da elektronik müziğin değerini bilmeyen, 'ortama dans müziği olsun' diyen işletme sahiplerine bir tür karşı çıkış mı?

Dielectric Sessions ilk icraatını hangi gün, hangi mekânda, kimlerle gerçekleştirecek? İlk tanışmanın ambiyansı nasıl olacak?

Dielectric Sessions şehrin en yeni müzik projesi olarak, kendi müziğini yapan tanınmamış müzisyenlerle arasını nasıl tutacak? Projelere yeni müzisyenler dahil edilecek mi?

Dielectric Sessions'ın ajandası nelerle dolacak? Proje kapsamında önümüzdeki günlerde neler göreceğiz?

Sen Öğrenci Ol, İstanbul Öğretmen...

2011-03-21T15:01:00.001-07:00

Dün 'How I Met Your Mother'ı izliyordum. Diziyi 'Ne yapmadan tam manasıyla New York'lu sayılmazsın?' sorusu üzerine kurmuşlardı. Sözgelimi, Robin Kanada'dan geleli 6 yıl olmasına rağmen bir kafede otururken Woody Allen'ı hiç görmemiş, trafiğe takılmadan bir yerden bir yere gitmenin en zahmetsiz yolunun metro olduğunu anlamamıştı. Bütün bunlar yetmezmiş gibi, zavallıcık metroda kalabalığı umursamadan hıçkıra hıçkıra ağlamamıştı bile. Kanadalı olduğu için dalga geçilmesi yetmezmiş gibi, gerçek bir New York'lu olarak da kabul edilmiyordu. Bölümün sonunda Robin Woody Allen'ı bir kafede görmek dışında tüm aşamaları geçerek gerçek bir New Yorker olarak nihayet kabul görüyordu.

Aynı sorunun cevaplarını İstanbul için düşündüm. Sahi, İstanbullu olmanın olmazsa olmazları neydi? Mesela, kırık bir kaldırım taşına takılıp kan oturacak şekilde ayağını burkmadıysan, ikramiye çıkmayacağını bile bile her özel günden önce Nimet Abla gişesinde kuyruğa girmediysen, metrodaki 'sarı çizgiyi geçmeyiniz' yazısını alnına yapıştırıp etrafına uyarı işareti çakmak hiç istemediysen, yağmurun bardaktan boşalırcasına yağdığı bir gecede sırılsıklam ıslanman yetmiyormuş gibi bir de şemsiyeni otobüs durağında unutmadıysan, bindiğin minibüs sıkışık trafikte direksiyonu benzin istasyonuna kırıp boş yolda 100 mt. gitmeyi marifet saymadıysa, sadece iki adım kalmışken vapuru kaçırıp, ardından hüzünlü bakışlarla el sallamadıysan, herhangi bir sahil kenarında durup, sisten görünmeyen öte yakayı seyretmediysen, susamların mideni yakacağını bile bile ofis hengamesine karışmadan önce derin bir nefes alır gibi Beşiktaş simidi alıp yemediysen, çakma saat satan Afrikalı göçmenle pazarlık etmediysen, iyi meyhane dediğinin otlu meze olmadan olmayacağını bilmiyorsan, elektroniğin ucuzunun nereden alınacağını keşfetmemişsen, dolmuşta arabesk dinlemediysen, metrobüste sağ kalmanın yolunu öğrenemediysen, Perşembe'den Pazar'a Asmalımescit'e paralel boş sokakları ezberlememişsen, istemenin her zaman başarmak demek olmadığı gerçeği kafana dank etmediyse ya da bu gerçeğin ansızın İstanbul'un bir duvarında karşına çıkabileceğini öngöremiyorsan...

Sana tavsiyem odur ki, ben sapına kadar İstanbulluyum ve bu şehri avucumun içi gibi bilirim deme. Otur ve mütemadiyen sürecek bir öğrenciliğin keyfine var, öğretmenin İstanbul.

Sen Öğrenci Ol, İstanbul Öğretmen...

2011-03-21T15:01:00.000-07:00

Sana tavsiyem odur ki, ben sapına kadar İstanbulluyum ve bu şehri avucumun içi gibi bilirim deme. Otur ve mütemadiyen sürecek bir öğrenciliğin keyfine var, öğretmenin İstanbul.

Özel Tasarım ve El Yapımı Defterler Kazanmak İster misiniz?

2011-03-21T00:55:00.001-07:00

Linda Nihan Lafcı, Marmara Üniversitesi Endüstri Ürünleri Tasarımı Bölümü mezunu bir tasarımcı. Şu anda aynı üniversitede yüksek lisans öğrencisi olan Lafcı, aynı zamanda '% 100 Hand Made by lindanihan' markasının da yaratıcısı.

Eski dergi , poster, gazete , kumaş ve kullanılmayan kağıt gibi malzemeleri yeniden kullanılır hale getirmenin en güzel yollarından birisinin onları defter olarak yeniden tasarlamak olduğunu keşfeden Linda Nihan Lafcı, aldığı eğitimin temeli olan "Tasarladığınız ürün çevreye dost, kullanıcısına dost bir ürün olmalı!" anlayışını benimsemiş.

Tasarımcının '% 100 Hand Made by lindanihan' adını taşıyan markası da bu anlayışın bir ürünü. '%100 Hand Made by lindanihan' defterlerinin üretim aşamasında mümkün olduğunca geri dönüşümlü malzemeler kullanılıyor. Defterler, geri dönüşüm ile üretilmiş 2. hamur kağıtlardan üretiliyor. Beyaz kağıtlar ise kağıt yapımı için özel yetiştirilmiş ağaçlardan elde ediliyor. Defter kapaklarında kullanılan mukavvalar ise geri dönüşüm ile üretilmiş malzemeler.

Defterlerin kapaklarında hayvanlardan, bitkilerden ve yaşadığı çevreden esinlenerek oluşturduğu özgün çizimlerini kullanan tasarımcı, baskılarını kendi atölyesinde özgün baskı tekniklerinden biri olan linol baskı tekniği ile alıyor. Her baskı tek tek el ile alındığı için sonuçlar her zaman bir önceki baskıdan biraz daha farklı oluyor ve bu durum defterlerin her birinin özel olmasını sağlıyor. Defterlerin forma dikişlerini, kapak ciltlemelerini, kesimini, paketlenmesini ve dağıtımını Linda Nihan Lafcı gerçekleştiriyor.

'% 100 Hand Made by lindanihan' defterleri, doğaya ve kullanıcısına dost ürünler arayan özel tasarım meraklılarının ilgisini bekliyor.

Tasarımcı ve '% 100 Hand Made by lindanihan' ile ilgili detaylı bilgiyi bu adresten alabilirsiniz.

Bu da Bizden Olsun!

Alternatif-İstanbul, özel tasarım ürünlere meraklı bir okuyucusuna Linda Nihan Lafcı tarafından üretilen ve yukarıda fotoğrafını gördüğünüz iki el yapımı defteri armağan ediyor. Defterler A6 boyutunda ve çantada rahatlıkla taşınabilir. Galata Kulesi baskılı mor renkli defterin iç sayfaları kitap sayfası olarak da bildiğimiz 2. hamur kağıt. Kuş baskılı buz mavisi defter ise, beyaz kağıttan üretilmiş.

Linda Nihan Lafcı tasarımı bu özel defterlerin satırları sizin kaleminizle dolsun isterseniz, yapmanız gereken sağ menüde yer alan 'İzle' butonuna basarak Alternatif-İstanbul'u takibe almak ve 25 Mart Cuma günü saat 17:00'ye kadar ezgi@alternatif-istanbul.net adresine 'Linda Nihan Lafcı Tasarımı Defter' başlıklı ve adınızı, soyadınızı ve adres bilgilerinizi içeren bir e-posta göndermek. Kazananı random.org aracılığı ile yapacağımız çekiliş belirleyecek.

İyi şanslar!

Özel Tasarım ve El Yapımı Defterler Kazanmak İster misiniz?

2011-03-21T00:55:00.000-07:00

Bu da Bizden Olsun!

Dayanışma Ruhunu Kaybetmeden ve Doğanın Değerini Bilerek Yaşamak

2011-03-19T07:52:00.001-07:00

Türkiye'de 2001 yılından itibaren hız kazanan altın üretimi, 2010 yılında 17 tona ulaştı. Türkiye'de 5177 sayılı Maden Yasası'nın yürürlüğe girmesiyle birlikte sadece2006-2008 yılları arasında verilmiş ruhsat sayısı kırk bin. 2007 itibariyle Türkiye'de faaliyet gösteren yabancı şirketlerin sayısı ise, 143 olarak açıklanıyor. Bu şirketler yeni ve bakir altın yatakları bulabilmek amacıyla Türkiye'nin çeşitli bölgelerinde çalışmalar yürütüyor. Altın üretiminde en fazla kullanılan yöntem ise, eski ve doğal yaşamı tehdit eden ama ekonomikliği ve verimliliğinden dolayı siyanür liçi adı verilen yöntem.

Kışladağ, Uşak'ın Eşme ve Ulubey ilçeleri arasında kalan bir dağın/yerin adı. Bir ton kayada ortalama 1.23 gram altın ve bir miktar gümüş tespit edilmesiyle beraber bölgede hareketlilik başlıyor. Toronto Borsası'na kayıtlı, yüzde 99.56 hissesi Hollandalılar'a ait olan Eldorado Gold ve bu şirketin Türkiye'deki iştiraki Tüprag tarafından işletilen Kışladağ Altın Madeni'nin ruhsatını alıyor ve 2006 yılından itibaren 1000 metre çapında bir alanda 70 bin ton siyanür kullanarak altın üretimine geçiyor. Altın üretimi başlar başlamaz da, Kışladağ çevresinde yaşayan köylüler yaşam alanlarının ve doğal kaynaklarının yok edildiği gerekçesiyle Bergama'da vuku bulan direnişi örnek alarak örgütleniyor ve madene tepki gösteriyor. Bu tepkiye İnay köyü tüm sakinleriyle katılırken, diğer köylerden kısmen katılımlar oluyor ve kitlesel bir direniş başlıyor.

Geçtiğimiz günlerde Yeni İnsan Yayınevi tarafından yayınlanan Kışladağ'dan Mektup Var adlı kitap, sistemli halkla ilişkiler faaliyetlerine ve çeşitli baskılara rağmen altın madenine karşı örgütlenen köylülerin anlamlı direnişini anlatıyor. Kitabı kaleme alan Muammer Sakaryalı, bu direnişin kamuoyuna duyurulmasında büyük emeği geçmiş bir isim. Sakaryalı, 'Akılda kalmaz, satırda kalır.' düşüncesiyle köylüleri direnişe götüren aşamaları ve direnişin ruhuna dair tespitlerini her türden insana aktarmak amacıyla Kışladağ'dan Mektup Var'ı kaleme aldığını belirtiyor. Okuyucu, bir yandan yörenin su kaynaklarının altın madeni tarafından kullanılmasına karşı çıkan köylülerin 'İnay Vicdan Hareketi'ni kurarak gerçekleştirdiği mücadeleyi görürken, öte yandan direnişten rahatsız olan otoritenin baskılarına ve yıldırma çabalarına tanık oluyor.

Kışladağ'dan Mektup Var, yaşam hakkına saygı duyan, üzerinde yaşamakta olduğu toprağın, bu topraktan elde ettiği ürünün ve soluduğu havanın değerini bilen vicdanlı insanların muhakkak okuması gereken zorlu ve hiç bitmeyecek bir mücadele öyküsü. Bu öyküde adı geçen köylüleri kahraman olarak adlandırmak abesle iştigal olmaz, zira bu denli bilgi kirliliğinin yaşandığı, farklı düşünenlerin baskı altında yok edilmeye çalışıldığı ve dinin imanın para olduğu bir çağda insanca, vicdanını ve onurunu yitirmeden, dayanışma ruhunu kaybetmeden ve doğanın değerini bilerek yaşamayı bilmeyi yeniden anımsatıyorlar.

"Kışladağ'dan Mektup Var", Muammer Sakaryalı, 237 s., Yeni İnsan Yayınevi, 2011.

Dayanışma Ruhunu Kaybetmeden ve Doğanın Değerini Bilerek Yaşamak

2011-03-19T07:52:00.000-07:00

"Kışladağ'dan Mektup Var", Muammer Sakaryalı, 237 s., Yeni İnsan Yayınevi, 2011.

Türkiye'nin Genç ve Usta Caz Yorumcuları Caz Ağacı'nda Ella Fitzgerald'ı Anacak

2011-03-16T04:17:00.001-07:00

Türk cazının ustaları ve yeni isimleri, ‘Caz Ağacı’ şemsiyesi altında, Billie Holiday’den sonra bu sefer caz tarihinin unutulmaz seslerinden Ella Fitzgerald’ı, 30’lu ve 40’lı yıllarının büyülü ambiyansında, hayranlıkla selamlıyor.

Garanti Bankası’nın ana sponsorluğunda ve Garanti Caz Yeşili konserleri kapsamında, Vedat Özdemiroğlu’nun keyifli sunumuyla, eski Casablanca Gazinosu, yeni Romeo&Juliet’te, 18 Mart günü 22.00’de gerçekleşecek gecede, cazın güçlü seslerine piyanoda Burak Bedikyan, saksofonda Engin Recepoğulları, kontrbasta Ozan Musluoğlu ve davulda Ediz Hafızoğlu eşlik edecek.

Bu da Bizden Olsun

Caz Ağacı Vol.2 konserine davetiye kazanmak için 17 Mart Perşembe günü saat 17:00'e kadar yan menüdeki "izle" butonuna basarak Alternatif-İstanbul'u takibe almak ve ezgi@alternatif-istanbul.net adresine adınız ve soyadınız ile birlikte davetiye istediğinizi bildiren bir e-posta iletmek. E-posta gönderen okuyucularımız arasında random.org ile gerçekleştireceğimiz çekilişle belirlenecek iki talihli çift kişilik davetiyenin sahibi olacak.

Türkiye'nin Genç ve Usta Caz Yorumcuları Caz Ağacı'nda Ella Fitzgerald'ı Anacak

2011-03-16T04:17:00.000-07:00

Bu da Bizden Olsun

30. İstanbul Film Festivali Seçkisi

2011-03-11T00:18:00.001-08:00

İstanbul Film Festivali programı 9 Mart Çarşamba akşamı gerçekleştirilen bir basın toplantısı ile açıklandı, lakin bizim cephede yaşanan toplu bunalma halleri nedeniyle yazmak bugüne kaldı. Kişisel ya da kitlesel, küçüklü ya da büyüklü depremlerle sarsılan yaşamımızda derin bir nefes alma gereksinimi ayyuka çıkmışken beliriveren kaçış hallerini seviyorum ben. Bu sene 30. yılını kutlayan İstanbul Film Festivali'nin programındaki 230 filmi incelemek ve aralarında seçim yapmak da bu 'derin bi nefes alıyoruz yükümüz ağır' durumunda sığınılacak en yakın acil çıkış kapısı.

Bu seneki festivalin içeriğinin dolu dolu olmasının yanında, 30 koca yılı devirmiş olması vesilesiyle özel bölümler ve seçkiler de programda yer alıyor. Bu bölümlerden en dikkat çekeni 19 yönetmenin Festivalin 30. Yıl kitabı için seçtiği 19 film seçkisi. Bu seçki kapsamında sinemaseverlerin festival sayesinde yakından tanıdığı yönetmenlerin İstanbul Film Festivali’nde keşfettiği usta yönetmenlerin filmleri izlenebilecek. Bu seçkide yer alan 19 film şunlar; Çığlık / Michelangelo Antonioni (Zeki Demirkubuz’un seçimi), Güz Sonatı / Ingmar Bergman (Yeşim Ustaoğlu’nun seçimi), Yaban Çilekleri / Ingmar Bergman (Pelin Esmer’in seçimi), Kötü Kan / Léos Carax (Durul ve Yağmur Taylan’ın seçimi), Keyif Evi / Terence Davies (Çağan Irmak’ın seçimi), 8½ / Federico Fellini (Uğur Yücel’in seçimi), Edmond / Stuart Gordon (Ümit Ünal’ın seçimi), Dantelci Kız / Claude Goretta (Handan İpekçi’nin seçimi), Narayama Türküsü / Shohei Imamura (Kazım Öz’ün seçimi), Mavi / Derek Jarman (Aslı Özge’nin seçimi), Cennetten De Garip / Jim Jarmusch (Mahmut Fazıl Coşkun’un seçimi), Çöl İşaretçileri / Nacer Khemir (Tayfun Pirselimoğlu’nun seçimi), Rüzgâr Bizi Sürükleyecek / Abbas Kiarostami (Seyfi Teoman’ın seçimi), Öldürme Üzerine Küçük Bir Film / Krzysztof Kieslowski (Reis Çelik’in seçimi), Shoah / Claude Lanzmann (Derviş Zaim’in seçimi),Bataklık / Lucrecia Martel (Reha Erdem’in seçimi), Kanlı Düğün / Carlos Saura (Serdar Akar’ın seçimi), Mefisto / Istvan Szabo (Hüseyin Karabey’in seçimi), Andrey Rublev / Andrei Tarkovski (Semih Kaplanoğlu’nun seçimi).

Yapıtları ve yaklaşımıyla başta Gus Van Sant olmak üzere çağdaş ve bağımsız sinemayı etkileyen, sinemanın filozofu Bela Tarr'ın festival kapsamında İstanbul'a gelecek olması, The Turin House isimli filminin festival programında yer alması ve Tarr'ın 3 Nisan'da bir ustalık sınıfı düzenleyecek olması sinemaseverleri heyecanlandıran bir diğer haber.

İstanbul Film Festivali, 30. yılında sinema ve müzik dünyasının önde gelen iki ismini bir araya getiren benzersiz bir projeye de ev sahipliği yapacak. Fransız sinemasının en özgün auteur yönetmenlerinden Claire Denis ve filmlerinde sık sık beraber çalıştığı İngiliz rock grubu Tindersticks’i aynı sahnede buluşturacak Tindersticks: “Claire Denis Film Müzikleri 1996-2009” başlıklı konserin, dünya prömiyeri 30. İstanbul Film Festivali kapsamında, 11 Nisan Pazartesi akşamı saat 21.00’de Fulya Sanat Merkezi’nde yapılacak.

Gelelim, İstanbul Film Festivali programındaki 230 film arasından seçtiğimiz filmlere;

Uluslararası Yarışma

- Bizim Büyük Çaresizliğimiz / Seyfi Teoman

- Yolculuk / The Trip / Michael Winterbottom

- Yaşamın Ritmi / Sound of Noise / Ola Simonsson & Johannes Stjärne Nilsson

- İmkansızın Şarkısı / Noruwei No Mori / Tran Anh Hung

Ulusal Yarışma

- Atlı Karınca / Merry - Go - Round / İlksen Başarır

- Ekümenopolis: Ucu Olmayan Şehir / Ecumenopolis: City Without Limits / İmre Azem

- Saç / Hair / Tayfun Pirselimoğlu

Akbank Galaları

- Beni Asla Bırakma / Never Let Me Go / Mark Romanek

- Kadın İsterse / Potiche / François Ozon

- Ömrümüzden Bir Sene / Another Year / Mike Leigh

- Küçük Beyaz Yalanlar / Les Petits Mouchoirs / Guillaume Canet

- Daha İyi Bir Dünyada / In A Better World / Susanne Bier

Yıllara Meydan Okuyanlar

- Özgürlük Yolu / The Way Back / Peter Weir

- Lizbon'un Gizleri / Misterios De Lisboa / Raoul Ruiz

- Buz Sesi / Le Bruit Des Glaçoins/ Bertrand Blier

Dünya Festivallerinden

- Açılış Filmi: Coppacabana / Marc Fitoussi

- Torino Atı / A Torinoi Lo / Béla Tarr & Ágnes Hranitzky

- Miral / Julian Schnabel

- Ha Ha Ha / Hong Sang-soo

- Hayatımız / La Nostra Vita / Daniele Luchetti

- Şiir / Shi / Lee Chang-dong

Genç Ustalar

- Anayurt / Chora Prolefsis / Syllas Tzoumerkas

- Konuksever / Kantai / Koji Fukada

- Elveda Taypey / Yi Ye Taibei / Arvin Chen

- Kumdan Kale / Sandcastle / Boo Junfeng

- Cinnet / Bedeville / Jang Cheol-soo

Mayınlı Bölge

- Boktan Bir Yıl / Shit Year / Cam Archer

- Artık Yıl / Ano Bisesto / Michael Rowe

NTV Belgesel Kuşağı, Bir Zamanlar Festivalde: SİYAD'ın Keşifleri, Hrant Dink Vicdan Filmleri gösterimi, Hisar Kısa Film Seçkisi ve yönetmenlerle gerçekleştirilecek söyleşiler de sinemaseverlerin mutlaka göz atması gereken bölümlerden.

Program, bilet fiyatlari ve gösterim mekanları ile ilgili detaylı bilgiyi festivalin websitesinden alabilirsiniz.

30. İstanbul Film Festivali Seçkisi

2011-03-11T00:18:00.000-08:00

Uluslararası Yarışma

- Bizim Büyük Çaresizliğimiz / Seyfi Teoman

- Yolculuk / The Trip / Michael Winterbottom

- Yaşamın Ritmi / Sound of Noise / Ola Simonsson & Johannes Stjärne Nilsson

- İmkansızın Şarkısı / Noruwei No Mori / Tran Anh Hung

Ulusal Yarışma

- Atlı Karınca / Merry - Go - Round / İlksen Başarır

- Ekümenopolis: Ucu Olmayan Şehir / Ecumenopolis: City Without Limits / İmre Azem

- Saç / Hair / Tayfun Pirselimoğlu

Akbank Galaları

- Beni Asla Bırakma / Never Let Me Go / Mark Romanek

- Kadın İsterse / Potiche / François Ozon

- Ömrümüzden Bir Sene / Another Year / Mike Leigh

- Küçük Beyaz Yalanlar / Les Petits Mouchoirs / Guillaume Canet

- Daha İyi Bir Dünyada / In A Better World / Susanne Bier

Yıllara Meydan Okuyanlar

- Özgürlük Yolu / The Way Back / Peter Weir

- Lizbon'un Gizleri / Misterios De Lisboa / Raoul Ruiz

- Buz Sesi / Le Bruit Des Glaçoins/ Bertrand Blier

Dünya Festivallerinden

- Açılış Filmi: Coppacabana / Marc Fitoussi

- Torino Atı / A Torinoi Lo / Béla Tarr & Ágnes Hranitzky

- Miral / Julian Schnabel

- Ha Ha Ha / Hong Sang-soo

- Hayatımız / La Nostra Vita / Daniele Luchetti

- Şiir / Shi / Lee Chang-dong

Genç Ustalar

- Anayurt / Chora Prolefsis / Syllas Tzoumerkas

- Konuksever / Kantai / Koji Fukada

- Elveda Taypey / Yi Ye Taibei / Arvin Chen

- Kumdan Kale / Sandcastle / Boo Junfeng

- Cinnet / Bedeville / Jang Cheol-soo

Mayınlı Bölge

- Boktan Bir Yıl / Shit Year / Cam Archer

- Artık Yıl / Ano Bisesto / Michael Rowe

Program, bilet fiyatlari ve gösterim mekanları ile ilgili detaylı bilgiyi festivalin websitesinden alabilirsiniz.

Body Worlds Sergisi İçin Son Gün 27 Mart+ Yedinci Davetiyeyi Kazanma Şansı

2011-03-07T06:30:00.001-08:00

Body Worlds sergisi, İstanbul'da son 20 gününe girdi. 27 Mart, bu çok ses getiren sergiyi ziyaret etmek için son gün.

Body Worlds sergisini henüz ziyaret etmemiş okuyucularımız Alternatif-İstanbul'un davetlisi olarak gezme şansı buluyor. Davetiye kazanmak için sağ menüde yer alan 'izle' butonu ile Alternatif-İstanbul'u takibe almanız ve 08 Mart Salı günü saat 17:00'ye kadar ezgi@alternatif-istanbul.net adresine 'davetiye isterim' başlıklı bir e-posta göndermeniz yeterli. Katılan okuyucularımız arasından random.org aracılığı ile belirleyeceğimiz şanslı kişi tek kişilik davetiyesi ile bu özel sergiyi ziyaret etme fırsatı bulacak.

Body Worlds Sergisi İçin Son Gün 27 Mart+ Yedinci Davetiyeyi Kazanma Şansı

2011-03-07T06:30:00.000-08:00

Body Worlds sergisi, İstanbul'da son 20 gününe girdi. 27 Mart, bu çok ses getiren sergiyi ziyaret etmek için son gün.

Gündelikçilerin Sorunlarına Tiyatro Sahnesinden Bakmak

2011-03-06T13:54:00.001-08:00

Kumbaracı Yokuşu 50 Numara'da bir tiyatro sahnesi. Dekor birkaç basit eşyadan ibaret. Zaten az sonra izleyeceğimiz oyunun kahramanları profesyonel oyuncu değiller. Birazdan tiyatro sahnesine çıkıp kendi hayat öykülerini ve iş yaşamında karşılaştıkları zorlukları anlatacaklar.

Kimler mi onlar?

Gündelikçiler.

Yani, ev temizliğine yardımcı olması için çağrılan, kimi zaman farkında olunarak ya da olunmayarak hor görülen ve en basit sosyal güvenlik haklarından yoksun çalıştırılan kişiler.

Oyun başlıyor. İlk sahnede otobüs durağında bekleyen insanların kendi aralarındaki diyaloglara odaklanıyor seyirci. Bir türlü gelmeyen otobüs, soğuk hava ve homurdanan kalabalık arasında gündelikçilerin konuşmalarına kulak veriyoruz. Otobüsün her gün geç geldiğinden ve bu nedenle işe geç kaldıkları için işverenlerinden azar işiteceklerinden söz ediyorlar. Nihayet otobüs geliyor ve kalabalık kapıya hücum ediyor. Sonrası, her gün tanık olduğumuz otobüs manzaraları. Sert frenlerle savrulan kalabalık, itişme, trafiğin boğuculuğu ve elbette taciz. Kadını insanlıktan çıkarıp doyum nesnesi olarak gören mantalitenin günlük yaşama yansıması ve gündelikçi kadınlar da bundan mahrum olacak değil elbette. Tacize uğrayan kadının 'elalem ne der?' sindirilmişliği, izlediğimiz oyunda işine gitmekte olan gündelikçi kadının benliğinde 'ya komşular duyarsa, ya eşimin kulağına giderse ne yaparım ben' endişesine dönüşüyor.

Sahne değişiyor. İkinci sahnede gerçek hayatta da bir gündelikçi olan ve kendisini oynayan Gül'ün evin hanımıyla olan diyaloglarını görüyoruz. Hanım Gül'ün kapıdan telaş içinde girmesini görmezden gelerek ard arda isteklerini sıralamaya girişiyor. Gül tüm bu isteklere bir boyun eğmişlikle koşturuyor. Gül koşturdukça evin hanımı iş yıkıyor. Seyirci Gül'ün tüm denilenlere yetişme çabasına tanık oluyor, evin hanımının empati kuramamasına içten içe tepki gösteriyor.

Son sahneye gelindiğinde Gül'ün eve dönüşünü izliyoruz. İşsiz ve geleneksel 'otorite' rolüne sıkı sıkıya bağlı kocası ve çocuklarıyla olan diyaloglarda Gül'ün mesaisinin ve ezilmişliğinin hala devam ettiğine tanık oluyoruz. Gül, bu durumu da alışkanlıktan gelen bir sakinlikle kabullenmiş ve anne ve eş olmaktan gelen rolünü sürdürüyor. Seyirci yeniden empati kuruyor ve bu sefer Gül'ün halinden anlamayan ve evin otorite figürü olan babaya kızıyor.

Sahnede sergilenen ve gündelikçilerinin gerçek hayattaki sorunlarından temel alınan mizansenler bittiğinde seyirciye dönülerek 'siz benzer bir olayda nasıl davranırdınız?' sorusu yöneltiliyor. İlk sahnede konu edilen otobüsün geç gelmesi ve gelen otobüsün kalabalıklığından kaynaklı sorunların çözümü için seyirciler arasında bulunan bir belediye yetkilisi vatandaşın imza toplayarak Belediye Meclisi'ne başvurabileceğini iletiyor. Peki ya kadının toplu taşıma araçlarında maruz kaldığı taciz? Otobüsün geç gelmesinden çok daha aşağılayıcı olan bu durum için ne yapılabilir? Susup, elalem ne der diye sineye çekmek? Veya otobüstekilerden gelecek olumlu ya da olumsuz her türlü tepkiyi kabul ederek taciz eden kişiye ses yükseltmek? Olayı bizzat yaşayan bir gündelikçi kadın kocasının kulağına gitmesin diye sessiz kalacağını söylerken, eğitim düzeyi daha yüksek bir seyirci ise ikinci seçeneği tercih edeceğini belirtiyor. Hayattaki her grift sorun gibi, bu konunun da çözümü biraz insanın içinde bulunduğu koşullara bağlı, oyun bunu yeniden hatırlatıyor.

İkinci ve üçüncü sahnede konu edilen durumlar ise iş güvenliği, işveren-işçi ilişkisi ve aile içi şiddet gibi çok daha majör sorunlara değiniyor. Evin hanımının Gül'e olan davranış biçiminin temelinde yatan nedenleri sorgulamaya başlıyor seyirci. Sorunun temelinin nereye uzandığı ile ilgili görüşler çeşitli, evin hanımının biraz daha duyarlı ve karşısındakinin sorununu dinlemeye odaklı olması gerekliliğinden tutun da, Gül'ün sorunlarını biraz daha yüksek sesle dillendirilmesinin çözümü getireceğine kadar uzanıyor. Peki ya bu oyunda gündelikçilikle simgeleşen, ama pek çok iş kolunda görülen bu ezen-ezilen ilişkisinin en temelinde ne yatıyor? Seyirci arasındaki beyin fırtınası sonucunda iki temel sorun gündeme geliyor. İlki; gündelikçilik olarak tanımlanan temizlik işçiliğinin yasal olarak tanınmaması ve haliyle iş güvenliği ve koşullarıyla ilgili konuların kişilerin inisiyatifine bırakılmış olması. Gündelikçiler sigortasız, her an bir kaza olabileceği tehditiyle çalışmak zorundalar. Yasal boşluktan doğan çapraşık sistemin bir ürünü olan aracı şirketler ise, gündelikçilerin sigortasını yapıyor olsalar da, çok düşük paralara inşaat temizliği gibi ağır işlere gönderebiliyorlar. Üstelik, işveren ile işçi arasında doğan sorunlarda işveren tarafını tutarak bir anlamda gündelikçilerin çok daha ezilmesine sebep oluyor ve zaten bozuk olan sistemi besliyorlar. Hal böyleyken, gündelikçilerin en azından yasadan kaynaklanan sorunlarının çözümü için iş hukukunca tanımlanmaları gerekiyor. Bu da ancak örgütlenmeyle mümkün.

Örgütlenme, iş hukukunda tanımlanma, güvenli bir iş ortamının sağlanması gibi konular mesleğin en önemli sorunlarından birini çözmek adına bir adım belki ama ya kişilerin inisiyatifine bırakılmış ilişki veya aile bireyleri arasında süregelen sorunların çözümü nerede başlıyor? İşte konunun en çetrefilleştiği nokta bu. Çünkü bu noktadan itibaren olay gündelikçinin işçi olmaktan doğan haklarını savunmaktan çıkıp bir insan ve kadın olarak toplumsal rollerinin ağırlığına göz atmayı gerektiriyor. Seyirci, işi veren ve aldığı hizmet karşılığında para ödeyen kadının kendinden daha aşağı konumda gördüğü diğer gündelikçi kadını ne sepeplerle ezmeye çalıştığını ya da tüm gün boyunca çalışan kadının akşam eve döndüğünde kocasından gördüğü aşağılanmayla başlayan ve giderek psikolojik ve psikolojik şiddete evrilen tavrını tartışmaya açan bir interaktif tartışmanın içinde buluyor kendisini. Sonuç mu? Tek bir doğru sonuç tabii ki yok. İnsanların insanlıktan doğan vicdan ve birbirini anlamaya çabalama yeteneklerini ilişkilerine yansıtması gerektiğini savunan da var, olayların karşılıklı diyalogla çözülebileceğini savunan da.

Documentarist'in 10 Aralık İnsan Hakları Günü dolayısıyla düzenlediği 'Hangi İnsan Hakları?' başlıklı etkinlik dizisinin bir parçası olan bu oyun, 'Forum Tiyatro' adı verilen bir teknikle seyirciye sunuldu. Ezilenlerin Tiyatrosu içinde bir model olan Forum Tiyatro, ezilenlerin ezenle baş etme yöntemi olarak da tanımlanıyor ve katılımcıya kendi koşulları içinde sorunlarına bakmasına, kendisi için doğru ve pratik değeri olan çözüm önerileri sunmasına dayanıyor. Seyirci-oyuncu sahne üstünde o sorunla başa çıkma sürecinde nelerle karşılaşacağını oynayarak görme fırsatı ediniyor. Oyunun yaratmaya çalıştığı bu seyircinin oyuncuya dönüşümü (spect-acteur) durumu yalnızca seyircinin otorite figürüne kızıp ezilenle empati kurması olarak kalması ise yeterli görülmüyor, gerçek yaşamda karşılaşacakları ezilme durumuyla başa çıkma gücünün elde edilmesi için çözüm önerileri sunabilmeyi başarmış olması gerekiyor.

(Bu yazı Tiyatro Eleştirmenleri Birliği tarafından yayınlanan Oyun dergisinde yer aldı. 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü öncesinde kadın olmanın ağırlığını belki de en fazla hisseden gündelikçi kadınların yaşadıklarını tiyatro sahnesinde dile getiren bu oyunu aktarmanın anlamlı olacağını düşündüm.)

Gündelikçilerin Sorunlarına Tiyatro Sahnesinden Bakmak

2011-03-06T13:54:00.000-08:00

Kimler mi onlar?

Gündelikçiler.

Yani, ev temizliğine yardımcı olması için çağrılan, kimi zaman farkında olunarak ya da olunmayarak hor görülen ve en basit sosyal güvenlik haklarından yoksun çalıştırılan kişiler.

'Gazetecilere Özgürlük' Eylemi Yapıldı

2011-03-04T09:54:00.001-08:00

Gazetelere göre, bugün Taksim'de 3 bin kişi 'gazetecilere özgürlük' demek için yürümüş.

Eyleme katılanlar Türkiye’deki düşünce özgürlüğünün Amerika'dan ileri olduğu savının bir aldatmacadan ibaret olduğunu yüksek sesle dile getirdiler.

'Gazetecilere Özgürlük' Eylemi Yapıldı

2011-03-04T09:54:00.000-08:00

Gazetelere göre, bugün Taksim'de 3 bin kişi 'gazetecilere özgürlük' demek için yürümüş.

Eyleme katılanlar Türkiye’deki düşünce özgürlüğünün Amerika'dan ileri olduğu savının bir aldatmacadan ibaret olduğunu yüksek sesle dile getirdiler.

9. Filmmor Kadın Filmleri Festivali Soruyor: Yaşarken Eşit miyiz?

2011-03-03T15:15:00.001-08:00

Gazetelerdeki haberleri şöyle bir taradığınızda dahi karşınıza çıkan bu acı gerçekler yetmezmiş gibi, ortalık şimdi de Selçuk Üniversitesi'nde İlahiyat Bölümü Başkanı Orhan Çeker'in dekolte giyinen kadınların tacize uğramasının sürpriz olmayacağını ve tahrikten sonra sonucundan şikayet etmenin makul olmayacağını savunan açıklamasıyla çalkalanıyor. Çalkalanıyor dediysem, lafın gelişi, sayısı bir elin parmaklarını geçmeyen okur yazar kendi arasında söyleniyor, akabinde konu birkaç platformda tartışılacak, belki birkaç köşe yazısı yazılacak ve gündem yine değişecek.

Hâlbuki kadının uğradığı ayrımcılık konusu; ucuz polemiklerle, reyting kaygısı güden yapay tartışmalarla dağıtılamayacak kadar öncelikli ve çabucak unutulamayacak kadar ciddi bir konu.

Aslına bakarsanız, unutmamıza da imkân vermiyorlar zaten. Okuduğumuz, dinlediğimiz, konuştuğumuz, izlediğimiz şeylerin çoğunluğu gizli ya da aleni olarak kadına karşı saldırı var.

Bir otomobil markası reklamında keyiften şarkılar mırıldanan kocasına histerik bir şekilde saldıran kadın prototipi çizilerek haddini aşıyor.

Sevilen, reytingi pek yolunda Ezel adlı dizide İstanbul fahişeye benzetiliyor, orasına burasına “koyuluyor”. Yine aynı dizide “evlenilecek, eğlenilecek kadın” muhabbeti almış başını gidiyor.

Çok satan gazetenin her konuda fikir sahibi yazarı Hıncal Uluç, geçtiğimiz günlerde vefat eden Defne Joy Foster için “testi su yolunda kırılır” diye kalem sallayabiliyor.

Kadınların yalnızca ucuza alışveriş nereden yapılır, 10 günde hızlı kilo nasıl verilir, en iyi ütü nasıl yapılır, en iyi koca nerede bulunur, hangi ot kaynatılırsa kansere iyi gelir, Fernando Hose ile Maria'nın arası Fernando'nun kötü kalpli annesi İzabel tarafından nasıl bozulur, pazardan ucuza gece elbisesi bulmanın yolları nedir gibi konuları merak ettiğini zanneden gündüz kuşağı zırvaları da cabası.

İşin en mide kaldırıcı tarafı ise, bütün bu taklaların reklamverenlerin önüne altı haneli tıklanma rakamlarıyla bol para getiren reyting oranları için atılıyor olması. Bu altı haneli rakamlara yukarıda madde madde sıralanmış acı gerçeklerle ulaşılamayacağından gazeteler fotoğraf galerileriyle, çıplak kadın fotoğraflarıyla ve özel hayata saygısız haberlerle; televizyonlar ise sulu zırtlak programlarla, reality showlarla, pembe dizilerle doluyor.

Bütün bu yalın gerçekler ayan beyan ortada iken, kadınlık hallerine sanat perspektifinden bakan, sorunları çıplak gözle ortaya koyabilen inisiyatiflere gereksinimimiz var. Filmmor, 9 yıldır düzenlediği Kadın Filmleri Festivali ile kadınlarla kadınlar için sinema yapmak, itiraz etmek, üretmek, eylemek ve düşlemek fikrinden yola çıkıyor ve bu seneki festivalde yaşamın her alanına sirayet etmiş eşitsizliklerin cinskırım halini alan ve kadın cinayetlerine varan sonuçlarına kafa yoruyor.

Bu sene gerçekleştirilecek 9. Filmmor Kadın Filmleri Festivali'nin teması şu sorunun cevabında gizli: 'Ne alınır, ne verilir, ne çalınır, ne kazanılır ama bunların hepsi mümkün sanılır.Dikilemez, biçilemez ama kimi metreyle ölçüp teraziyle tartmaya kalkar. Yasalarda ille de vardır ama fiiliyatta evrile çevrile yok edilir. İdraki ve inşası fizik-biyoloji, fıtrat-yaradılıştan öteye geçmeyi gerektirir.' Acaba nedir, nedir?

Bu sene festival programında Kadınların Sineması, Kadınlardan Ortadoğu, Kendine Ait Bir Cüzdan,
Annelik Meselesi, Cins-iyet-ler bölümlerinde, 25 ülkeden, 88 kadın yönetmenden altmışı aşkın film var.

Festivalin Söyleşiler ve Atölyeler bölümünde ise sinemada cinselliğe dair O İş Anlattığınız Gibi Değil, sinemada sansüre dair Yasaklar ve Yalanlar, Film Okuma, Queer? gibi atölyeler, Kamerun ve Filistin Kadın Filmleri Festivali ile buluşmalar ve elbette yine filmlerin yönetmenleriyle söyleşiler bulunuyor.

Festival 12–20 Mart arasında Cezayir, Fransız Kültür Merkezi ve İstanbul Modern salonlarında gerçekleşecek. İstanbul'da gerçekleştirilecek gösterimlerin ardından; festival yoluna Van Kadın Derneği ortaklığıyla 26–27 Mart’ta Van’da, Antalya Kadın Danışma ve Dayanışma Derneği/Merkezi ortaklığıyla 2–3 Nisan’da Antalya’da, Karadeniz Kadın Dayanışma Derneği ortaklığıyla 9–10 Nisan’da Trabzon’da gerçekleşecek gösterimlerle devam edecek.

Festivale dair detaylı bilgi için: www.filmmor.org

9. Filmmor Kadın Filmleri Festivali Soruyor: Yaşarken Eşit miyiz?

2011-03-03T15:15:00.000-08:00

Aslına bakarsanız, unutmamıza da imkân vermiyorlar zaten. Okuduğumuz, dinlediğimiz, konuştuğumuz, izlediğimiz şeylerin çoğunluğu gizli ya da aleni olarak kadına karşı saldırı var.

Bir otomobil markası reklamında keyiften şarkılar mırıldanan kocasına histerik bir şekilde saldıran kadın prototipi çizilerek haddini aşıyor.

Çok satan gazetenin her konuda fikir sahibi yazarı Hıncal Uluç, geçtiğimiz günlerde vefat eden Defne Joy Foster için “testi su yolunda kırılır” diye kalem sallayabiliyor.

Festivale dair detaylı bilgi için: www.filmmor.org

Gazetecilere Özgürlük Eylemi

2011-03-03T10:06:00.001-08:00

Ergenekon Soruşturması kapsamında gözaltına alınan gazetecilere destek olmak için yarın saat 12:00’de Taksim Meydanı'nda 'Gazetecilere Özgürlük Eylemi' düzenleniyor.

Gazetecilere Özgürlük Platformu Dönem Başkanlığı'ndan yapılan yazılı açıklamada,''Gazeteciler üzerindeki baskıların giderek artmasından duyduğumuz endişeler artık tahammül edilemez bir noktaya ulaşmıştır. Halen cezaevlerinde 61 gazeteci, tutuklu ve hükümlü olarak bulunmaktadır. 2009 yılının başından bu yana bir süre tutuklu tutulduktan sonra tahliye edilen ya da gözaltına alındıktan sonra tutuklu olarak yargılaması süren 31 gazeteci daha bulunmaktadır. Ayrıca yargılandıkları davalarda haklarında para ya da hapis cezası verilmiş olmakla birlikte cezanın infazı 5 yıl süreyle ertelenmiş olan ya da mahkeme kararı temyiz edildiği için haklarında verilmiş olan cezalar henüz kesinleşmemiş olan 39 gazeteci daha vardır. Sadece 3 binden fazla gazeteci aleyhine açılmış gizliliğin ihlali ve benzeri davaların devam ediyor olması kaygı vericidir." denildi.

Kaynak

Gazetecilere Özgürlük Eylemi

2011-03-03T10:06:00.000-08:00

Ergenekon Soruşturması kapsamında gözaltına alınan gazetecilere destek olmak için yarın saat 12:00’de Taksim Meydanı'nda 'Gazetecilere Özgürlük Eylemi' düzenleniyor.

Kaynak

Glass Candy 3 Mart Perşembe Akşamı Salon İKSV'de, Davetiyesi Alternatif-İstanbul'da

2011-03-03T05:14:00.001-08:00

Ida No ve The Chromatics'den tanıdığımız Johnny Jewel, Glass Candy adını verdikleri projeyle bu akşam Salon İKSV'ye konuk oluyorlar.

Glass Candy, "Metal Gods" ve "Johnny Are You Queer" single'larının ardından Love Love Love adlı ilk stüdyo albümünü 2003'te yayımladı. İkilinin dikkatleri üzerine çekmesini sağlayan ise rock müzikten diskoya geçişi sağlayan üçüncü albüm B/E/A/T/B/O/X oldu.

"Feeling Without Touching" adlı single'ı 2010 yılında yayımlayan ve italo disko'dan krautrock'a harmanlayan Glass Candy, 70'li yıllarda çekilmiş filmlerdeki disko sahnelerini izlemekten haz duyanlar için takip edilesi bir proje. Kendinizi umarsızca dansın kollarına bırakmak için bu akşam Salon İKSV'deki büyük disko topu altında yerinizi alın.

Dinleme Noktası

Feeling Without Touching

Dijital Versicolor

Bu da Bizden Olsun

Glass Candy konserine davetiye kazanmak için bugün saat 17:00'e kadar yan menüdeki "izle" butonuna basarak blogu takibe almak ve ezgi@alternatif-istanbul.net adresine adınız ve soyadınız ile birlikte davetiye istediğinizi bildiren bir e-posta iletmek. E-posta gönderen okuyucularımız arasında random.org ile gerçekleştireceğimiz çekilişle belirlenecek bir talihli çift kişilik davetiyenin sahibi olacak.

Glass Candy 3 Mart Perşembe Akşamı Salon İKSV'de, Davetiyesi Alternatif-İstanbul'da

2011-03-03T05:14:00.000-08:00

Ida No ve The Chromatics'den tanıdığımız Johnny Jewel, Glass Candy adını verdikleri projeyle bu akşam Salon İKSV'ye konuk oluyorlar.

Dinleme Noktası

Feeling Without Touching

Dijital Versicolor

Bu da Bizden Olsun

Akbank 7. Kısa Film Festivali 7 Mart'ta Başlıyor

2011-03-01T21:22:00.001-08:00

Kısa filmler Türkiye'de çok zor koşullarda üretiliyor. Dijital teknolojiyle birlikte prodüksiyon aşamasındaki pek çok sorun büyük ölçüde çözülse de, maddi olanaksızlıklar ve kısa filmin değerinin tam olarak anlaşılamaması gibi nedenlerle kısa film çeken bir avuç yönetmen üretim, dağıtım ve tanıtım süreçlerinde pek çok engellerle karşılaşıyor. Bu engellerin en önemlilerinden biri, sınırlı bir izleyici kitlesine hitap ediyor olmaları. Ticari sinemalarda varlık alanı bulamayan kısa filmler için festivaller seyirciye ulaşmada en büyük araçlardan biri.

Türkiye'deki kısa film festivalleri arasında hatırı sayılır bir yeri olan Akbank Kısa Film Festivali, kısa filmler, atölye çalışmaları ve söyleşilerle dolu bir programla 7 Mart'ta başlıyor. Festival programında 430 filmin arasından oluşturulan yarışma ve yarışma dışı bölümlerin yanı sıra; "Uluslararası Bölüm"de Almanya, İsrail, Yunanistan, Avustralya, İngiltere, Finlandiya, İran, ABD, Kanada, Brezilya, Singapur, İsveç ve İspanya’dan gelen bol ödüllü kısa filmler yer alıyor.

“Canlandırma Kısalar” bölümünde, festival komitesinin davet ettiği ve önemli ödüllere sahip; Finlandiya, Türkiye, Polonya, İspanya, Srilanka, İsveç, Almanya, Japonya ve Litvanya' dan 16 canlandırma kısa film örneği yer alıyor.

Festivalin “Deneyimler” bölümü, kısa film alanında yapımcılık, yönetmenlik, senaristlik ve oyunculuk yapmış çok yönlü ve yetenekli bir ismi Karine Blanc’ı konuk ediyor. Paris'te yaşayan sanatçının Festival kapsamında üç kısa filmi gösterilirken, ayrıca sanatçının deneyimlerini aktaracağı bir de söyleşi gerçekleştirilecek.

Sinemaseverler, Festival’in “Belgesel Sinema” bölümünde ise, çektiği filmlerle önemli başarılara imza atmış Pelin Esmer’in “Oyun” ve “Koleksiyoncu” isimli belgesellerini izleme imkanı bulacak. Ayrıca Pelin Esmer, belgesel serüvenini Akbank Sanat’ta gerçekleştirilecek bir söyleşiyle kısa filmcilere aktaracak.

Festivalin “Kısadan Uzuna” bölümü ise; Seyfi Teoman'a ayrıldı. Kısa filmle başlayan ve uzun metraj filmlerle sinema serüvenlerine devam eden genç ve başarılı yönetmenin “Apartman” adlı kısa filminin yanı sıra, ilk uzun metraj filmi “Tatil Kitabı” da Akbank 7. Kısa Film Festivali kapsamında seyircilerle buluşacak. Ayrıca “Kısadan Uzuna” başlıklı söyleşide Seyfi Teoman sinema serüvenini kısa filmcilerle paylaşacak.

“Özel Gösterim” bölümünde ise Murat Şeker imzalı "Türk Gibi Başla Alman Gibi Bitir" ve Serkan Yıldırım'ın yönetmenliğini yaptığı "Ellerdeki Zaman" filmleri izleyicilerle paylaşılacak.

21 ülkeden 92 film, söyleşiler ve atölye çalışmalarının yer alacağı Akbank 7. Kısa Film Festivali’nin 10 gün boyunca herkese kapısı açık olacak ve tüm etkinlikler ücretsiz olarak Akbank Sanat'ta izlenebilecek. Ayrıca Festival boyunca bütün filmler Akbank Sanat’ın kafesinde eş zamanlı olarak gösterilecek.

Akbank 7. Kısa Film Festivali hakkında daha detaylı bilgi almak için www.akbankkisafilm.com ve www.akbanksanat.com adreslerini ziyaret edebilirsiniz.

Akbank 7. Kısa Film Festivali 7 Mart'ta Başlıyor

2011-03-01T21:22:00.000-08:00

Akbank 7. Kısa Film Festivali hakkında daha detaylı bilgi almak için www.akbankkisafilm.com ve www.akbanksanat.com adreslerini ziyaret edebilirsiniz.

Alternatif İstanbul'un Sanal Dükkanı

2011-03-01T03:52:00.001-08:00

Kitaplığımı düzenlerken elimde önceden okuduğum ya da dinlediğim, ama tutmak istemediğim çok sayıda kitap, CD ve DVD gibi materyaller olduğunu farkettim. Hepsi son derece temiz kullanılmış olan bu materyalleri uygun fiyatlarla elimden çıkarmaya zor da olsa karar verdim.

Siteye Charles Bukowski kitaplarımı, iki müzik CD'si ve bir DVD film ekledim. Daha bir sürü şey çıktı detokstan, hepsini listelemeye çalışacağım.

Alternatif-İstanbul'un sanal dükkanına göz atmak için tık tık.

Alternatif İstanbul'un Sanal Dükkanı

2011-03-01T03:52:00.000-08:00

Siteye Charles Bukowski kitaplarımı, iki müzik CD'si ve bir DVD film ekledim. Daha bir sürü şey çıktı detokstan, hepsini listelemeye çalışacağım.

Alternatif-İstanbul'un sanal dükkanına göz atmak için tık tık.

"Patti, Kimse Bizim Gördüğümüz gibi Görmüyor"

2011-02-28T14:46:00.001-08:00

Patti Smith deyince, aklıma 1975 tarihli Horses albümünün kapağındaki o fotoğraf geliyor. Beyaz bir duvarın önünde üzerinde sade beyaz gömleği, koyu renk pantolon askısı ve siyah pantolonu ile duran bir kadın. Ceketini omuzuna şöylece atıvermiş. Saçları dağınık, gözlerinde ise olağanüstü bir etkileyicilik var. Erkeksi kıyafetlerine rağmen, dudakları, çenesi ve ellerinin duruşu çok kadınsı. Fotoğraf, bir ilk albüm için öyle sade ve şatafattan uzak ki, yalnızca müziğe odaklanılmasını istiyor gibi. Öyle de oluyor. Ama bir farkla: Horses albümü yıllar geçtikçe değer kazanıyor, albüm kapağındaki o siyah beyaz fotoğraf ise kâh kendinden sonra gelen yapıtlarda, kâh belleklerde imgesini sürekli yeniliyor.

Müzikseverler, yıllar sonra o fotoğraftaki kadını yine bir beyaz gömlek ve koyu renk kurdelayla İstanbul sahnesinde gördüklerinde zamanın sanki o fotoğrafta donup kaldığını düşündüler mi, bilmem. Ben düşündüm. Beyaz gömlek, ağır havasından kurtulmuş, Patti'nin bedeninde punk bir havaya bürünmüştü. Koyu renk saçlarına aklar düşmüş, yüzünde kırışıklıklar belirmiş ama gözlerindeki ışıltı o fotoğraftaki gibi kalmıştı. İşte o ışıltıyı saniyenin bilmemkaçta birinde bir fotoğraf karesinde dondurmayı başaran ve Patti Smith'in en unutulmaz imgesine imza atan kişi, New York'lu fotoğraf sanatçısı ve Patti'yi “ailesi” sayan Robert Mapplethorpe idi.

Patti Smith'in 2007 yılında İstanbul'da verdiği konserden sonra Roll dergisine verdiği bir röportajı anımsıyorum. Bir bilge gibi hayatını güzelleştiren küçük disiplinlerden bahsediyor, dünyanın giderek betonlaştığı ve çok uluslu şirketlerin dahi hayatımıza müdahale etme hakkını kendinde bulduğu günümüzde diş bakımı ve her gün belli bir miktar su içme gibi basit alışkanlıkların bile zihnen sağlam durmak için gerekli olduğunu anlatıyordu. Dingin, yaşam konusundaki deneyimlerini paylaşmaktan hoşlanan ama hâlâ anarşist bir anne gibiydi.

Patti Smith'in büyük aşkı Robert Mapplethorpe verdiği söz üzerine yazdığı ve Çoluk Çocuk adıyla Türkçe'ye çevrilen Just Kids kitabını öncelikle canını yaka yaka kendisini olgunlaştırabilmiş bu kadını daha iyi anlayabilmek için okumaya başladım. Amacım yalnızca iki sanatçı ruhun çarpıştığı ilham verici bir aşkı anlamaya çalışmak değil, aynı zamanda ilk gençlik yıllarımdan bu yana hayran olduğum Patti Smith'in hayata ilk atıldığı zamanların izini sürmek ve hayran olduğum bilgeliğine nasıl ulaşabildiğini öğrenebilmekti. Kitapta bundan fazlasını buldum. Kaybedenler kulübünün iki sanatçı ruhlu üyesinin zar zor alınan, hatta bazen aşırılan şiir kitaplarıyla ve eski plaklarla renklenen, açlık, parasızlık ve işsizlik gibi zor yaşam koşullarıyla mücadele etmekten dolayı zaman zaman yıpranan ama yine de uzun yıllara direnen yoldaşlığına tanıklık ettim. Patti Smith'in Anderson Masalları ile başlayıp Rimbaund ve Jack Kerouac ile zenginleşmiş şairliğinin ve en az şiirleri kadar şairane öykücülüğünün derinliklerinde kayboldum. Patti Smith'in Robert Mapplethorpe ile ilk tanışmasını anlatırken kurduğu müzikli dile hayran kaldım; “Coltraine'in öldüğü yazdı. Crystal Ship yazıydı. Çiçek çocuklar boş kollarını göğe açmış ve Çin hidrojen bombasını patlatmıştı. Jimi Hendrix Monterey'de gitarını ateşe verdi. AM Radyo'da Ode To Billy Joe çalıyordu. Newark, Milwaukee ve Detroit'de isyanlar çıktı. Bu Elvira Madigan'ın yazıydı, aşkın yazı...Bu dengesiz ve misafir sevmez atmosferde tesadüfî bir karşılaşma hayatımın akışını değiştirdi. Bu, Robert Mapplethorpe ile karşılaştığım yazdı.”

Patti Smith, kitapta benim çok sevdiğim kapak fotoğrafının öyküsünü de anlatıyor. Üzerindeki ceketi çıkardığını ve Frank Sinatra gibi omuzuna alarak duvara iyice yaklaştığını, Robert'ın ışıkölçeri yeniden ayarlayıp fotoğrafını çektiğini ve o gün çektiği on iki poz fotoğraf içinden birini gösterip “İşte bu büyülü oldu.” dediğini aktarıyor. “Şimdi bu resme baktığımda asla kendimi göremiyorum. Bizi görüyorum.” diye ekliyor. İşte o an Patti'nin gözlerindeki kadınsı pırıltının nedenini idrak ediyorum. Patti'nin gözbebeklerinde Robert'ın yaratıcı yansıması var. İnsanı fotoğraf karelerinin ve hakkıyla yaşanmış aşkların ölümsüzlüğüne yeniden inandıran bir anı bu. Bu yüzden o fotoğraf kendini sürekli yenileyerek, yıllar sonra bile ayni etkiyi yaratmayı başarabiliyor.

Saf rock’n roll'u sanatçı ruhuyla kaynaştıran, şiir ve müziği meslek olarak değil hayat tarzı olarak benimseyen efsane kadının kitabı okurken John Coltraine'in A Love Supreme parçasının fonda kaç defa çaldığını hatırlamıyorum. Patti Smith'le birlikte odalarında nice kitapların yazıldığı, kült olmuş şarkıların bestelendiği, Beat kuşağının üretmek için sığındığı, bir başka tarih kokan Chelsea Otel'in koridorlarında dolaşıyorum. Kitap bittiğindeyse, kendini bir tür berduş, bir çingene ve özgür bir ruh olarak tanımlayan Patti Smith'in yaşamına ucundan kıyısından ortak olabilmenin hüzünle karışık etkisinde kalıyorum. Robert Mapplethorpe'un Patti Smith'e sıkça tekrar ettiği ve onların iki ayrılmaz beden ve ruh olduklarını ve öyle de kalacaklarını anlatan cümle üzerinde bir süre düşünüyorum:

“Patti, kimse bizim gördüğümüz gibi görmüyor.” Hayatta böyle bir cümleyi rahatça kurabileceğimiz kaç insan tanıyabiliriz ki?

Çoluk Çocuk, Patti Smith'in müzisyenliği kadar, öykü anlatıcılığına da şapka çıkarttıran, uzun zamandır eksikliğini duyduğumuz güzellikte bir otobiyografi. Hansel ve Gratel gibi birbirine bağlı iki aşığın hayata meydan okuyuşlarının söz verilmiş belgesi.

Patti Smith: “Çoluk Çocuk”, Çev: Yiğit Değer Bengi, Domingo Yay. 2010.

Bu yazı Remzi Kitap Gazetesi'nin Mart 2011 tarihli sayısında yayınlanmıştır.

"Patti, Kimse Bizim Gördüğümüz gibi Görmüyor"

2011-02-28T14:46:00.000-08:00

“Patti, kimse bizim gördüğümüz gibi görmüyor.” Hayatta böyle bir cümleyi rahatça kurabileceğimiz kaç insan tanıyabiliriz ki?

Patti Smith: “Çoluk Çocuk”, Çev: Yiğit Değer Bengi, Domingo Yay. 2010.

Bu yazı Remzi Kitap Gazetesi'nin Mart 2011 tarihli sayısında yayınlanmıştır.

Body Worlds Hakkında Olgular ve Rakamlar + Altıncı Davetiye İçin Soru

2011-02-28T03:22:00.001-08:00

Yüzde yaklaşık 60 kas vardır. Gülümsemek kaş çatmaktan daha kolaydır. Gülümsemek için 20, kaş çatmak için ise 40'tan fazla kas gerekir.
Bedendeki en uzun kas, kalçanın dışından başlayıp, dizin içine kadar inen terzi kasıdır. Kalçayı dışa doğru döndürür ve dizi büker.
Bedendeki en küçük kas kulağın derinlerinde bulunan stapedius‟tur. Yalnızca 5 mm uzunluğunda ve pamuk iplikten incedir. İşitmede rol alır.
Bedendeki en büyük kas, kabaette bulunan gluteus maximus‟tur (büyük kabaet kası). Yürümek, koşmak ve merdiven çıkmak için bacağı geriye doğru kuvvetlice çeker.

Bu da Bizden Olsun

Body Worlds sergisini henüz gezmemiş okuyucularımıza müjde! Alternatif-İstanbul'u önümüzdeki 2 hafta boyunca takip eden ve her pazartesi günü yayınlayacağımız sorulara doğru cevap veren 2 okuyucumuz daha Body World davetiyesi kazanacak! Her hafta, bir şans demek!

İşte altıncı davetiye için sorumuz: BODY WORLDS hangi ülkelerde sergilenmiştir?

Sergiyle ilgili detaylı bilgileri ve sorunun doğru cevabı için ipucunu www.bodyworlds-istanbul.com adresinden öğrenebilirsiniz.

Davetiye kazanmak için sağ menüde yer alan 'izle' butonu ile Alternatif-İstanbul'u takibe almanız ve doğru yanıtı 01 Mart Salı günü saat 14:00'e kadar ezgi@alternatif-istanbul.net adresine göndermeniz yeterli. Katılan okuyucularımız arasından random.org aracılığı ile belirleyeceğimiz şanslı kişi tek kişilik davetiyesi ile bu özel sergiyi ziyaret etme fırsatı bulacak.

Body Worlds Hakkında Olgular ve Rakamlar + Altıncı Davetiye İçin Soru

2011-02-28T03:22:00.000-08:00

Yüzde yaklaşık 60 kas vardır. Gülümsemek kaş çatmaktan daha kolaydır. Gülümsemek için 20, kaş çatmak için ise 40'tan fazla kas gerekir.
Bedendeki en uzun kas, kalçanın dışından başlayıp, dizin içine kadar inen terzi kasıdır. Kalçayı dışa doğru döndürür ve dizi büker.
Bedendeki en küçük kas kulağın derinlerinde bulunan stapedius‟tur. Yalnızca 5 mm uzunluğunda ve pamuk iplikten incedir. İşitmede rol alır.
Bedendeki en büyük kas, kabaette bulunan gluteus maximus‟tur (büyük kabaet kası). Yürümek, koşmak ve merdiven çıkmak için bacağı geriye doğru kuvvetlice çeker.

Bu da Bizden Olsun

İşte altıncı davetiye için sorumuz: BODY WORLDS hangi ülkelerde sergilenmiştir?

Sergiyle ilgili detaylı bilgileri ve sorunun doğru cevabı için ipucunu www.bodyworlds-istanbul.com adresinden öğrenebilirsiniz.

Alina Orlova: Litvanya'nın Yeni Ozanı

2011-02-27T03:14:00.001-08:00

Onu ilk kez Lovesong adlı parçasıyla tanıdım. Şarkının basit ama akılda kalıcı melodisi, aşkı anlatan onlarca 'baba' parçanın arasında sözlerinin tekerleme gibi oluşu ama hepsinden çok sempatik yorumu cezbetti. 22 yaşındaki Alina Orlova, kendi şarkı sözlerini yazan ve besteleyen bir müzisyen.

Alina Orlova, ilk albümü Laukinis Šuo Dingo’yu 2008 yılında çıkardı. 16 şarkılık albümde yer alan şarkıların çoğu Litvanca ve Rusça, arada birkaç tane şarkı yer alıyor. Titreyen ince sesi zaman zaman tiz notalara basıp dramatikleşiyor ve kendine has rengini kazanıyor. Şarkılarında zengin Baltık halk şarkıları motifleriyle popun rahat dinlenilebilirliğini birleştiren Alina Orlova, şarkılarını pek aşina olmadığımız bir dilde söylese de müziğin evrenselliğini kanıtlarcasına dinleyiciyi etkisi altına almayı başarıyor. Ne de olsa, şarkılarını bestelerken ilham aldığını söylediği kuşlar ve kurtlar dünyanın dört bir tarafında yaşıyor ve ortak dili yaratıyor.

Alina Orlova, besteciliğinin ve söz yazarlığının yanı sıra, piyano çalıyor ve suluboya resimler yapıyor. Bu suluboya resimleri Laukinis Šuo Dingo albümünün kartonetinde görmek mümkün. Fransa'ya göç etmiş bir Litvanya yahudisi olan Emile Adjara'nın kitabının kapağında da Alina Orlova'nın illüstrasyonlarından biri kullanılmış. Orlova, henüz çizimlerini sergilemek için erken olduğunu düşünse de, çizmeye devam ettiğini ve günün birinde bir sergi açmak istediğini bir röportajında belirtiyor.

Daha Laukinis Šuo Dingo’nun tadı damağımızdayken, Alina Orlova arayı fazla uzatmadı ve 2010 yılının Eylül ayında Mutabor adını verdiği ikinci albümünü çıkardı. Alina Orlova, yeni albümünü 'duvarın arkasında biri ağlıyor gibi' diye tanımlamış. İlk albüme nazaran çok daha karanlık ve hüzünlü olan albümde Alina'nın sesi çok daha dramatik. Myspace sayfasından dinlenebilen Sielos Sala'da bu derin karanlık çok net hissediliyor.

Görünen o ki, Baltık diyarının genç ozanı Alina Orlova uzun bir süre daha hayatımızdan çıkmayacak ve her yeni albümüyle heyecanlandırmaya devam edecek.

Dinleme Noktası

Myspace

Youtube

İllüstrasyonlar ve Fotoğraflar

Alina Orlova: Litvanya'nın Yeni Ozanı

2011-02-27T03:14:00.000-08:00

Görünen o ki, Baltık diyarının genç ozanı Alina Orlova uzun bir süre daha hayatımızdan çıkmayacak ve her yeni albümüyle heyecanlandırmaya devam edecek.

Dinleme Noktası

Myspace

Youtube

İllüstrasyonlar ve Fotoğraflar

Crazy P. 26 Şubat Akşamı Ghetto'da, Davetiyesi Alternatif-İstanbul'da

2011-02-24T14:34:00.001-08:00

Soul, disco ve house müziği bir araya getiren Crazy P.’nin geçmişi 1996 yılına kadar uzanıyor. İyi disko müziği arayışının biraraya getirdiği Manchester’lı ikili James Baron ve Chris Todd tarafından kurulan grup, canlı performans sergileyebilmek için 2002 yılında basçı Tim Davies, perküsyoncu Mav Kendricks ve vokalist Danielle Moore’u da ekiplerine katarak geçtiğimiz yıllarda durmaksızın dünyayı turladı. Yollarına artık beş kişi olarak devam eden Crazy P., 2010 yılında dördüncü albümleri “Stop Space Return”ü de yayınladıktan sonra eleştirmenler tarafından yeni neslin en iyi disko gruplarından biri olarak gösterildi. Gözlerinizi ve kulaklarınızı açık tutun! Burn sponsorluğunda ve Virgin Radio’nun katkılarıyla Crazy P., 26 Şubat gecesini disko çocukları için unutulmaz kılmaya geliyor!

Bu da Bizden Olsun!

Crazy P. konserine davetiye kazanmak için 26 Şubat Cuma günü saat 15:00'e kadar yan menüdeki "izle" butonuna basarak blogu takibe almak ve ezgi@alternatif-istanbul.net adresine adınız ve soyadınız ile birlikte davetiye istediğinizi bildiren bir e-posta iletmek. Doğru yanıt gönderen okuyucularımız arasında random.org ile gerçekleştireceğimiz çekilişle belirlenecek üç talihli çift kişilik davetiyenin sahibi olacak.

Crazy P. 26 Şubat Akşamı Ghetto'da, Davetiyesi Alternatif-İstanbul'da

2011-02-24T14:34:00.000-08:00

Bu da Bizden Olsun!

Anadolu'nun İsyanı

2011-02-22T10:31:00.001-08:00

Anadolu'nun İsyanı from Anadoluyu Vermeyecegiz on Vimeo.

Bu filmi mutlaka izleyin. Tüm engellemelere rağmen izleyin. Hani Youtube'a ve sansürlenen başka sitelere ulaşmak için çok uğraşmak gerekmiş, ama kurcalaya kurcalaya başarmıştık ya, aynı çabayı bu film için de gösterin. DNS ayarlarınızı kurcalayın, arkadaşınızın bilgisayarına el koyun, bir şey yapın. Fazla zamanınız yok. Çünkü bu film, Hidroelektrik santrallerin (HES) doğa ve kırsalda yaşayan insanlar üzerindeki olumsuz etkilerini ve HES yatırımlarına karşı verilen mücadeleleri anlatıyor. Anadolu’nun dört bir yanında devam eden HES çalışmalarının yıkıcı etkisine dikkat çekiyor. Birilerinin tıkır tıkır dönen çarkına çomak sokuyor.

Daha fazla her şeyden habersizmişiz gibi kayıtsız kalamayız. Kaybettiğimiz, Anadolu. Kaybettiğimiz, hayatlarımız.

Anadolu'nun İsyanı

2011-02-22T10:31:00.000-08:00

Anadolu'nun İsyanı from Anadoluyu Vermeyecegiz on Vimeo.

Daha fazla her şeyden habersizmişiz gibi kayıtsız kalamayız. Kaybettiğimiz, Anadolu. Kaybettiğimiz, hayatlarımız.

Ane Brun: Tipik Bir İskandinav

2011-02-20T06:34:00.001-08:00

Yolculuk hazırlıklarının beni huzursuz endişelerini geride bırakıp, uzun ya da kısa yollara düştüğümde çantamdaki albümlerin arasında Ane Brun'un Changing Of The Seasons'ı mutlaka olur. Bir yandan akıp giden bulutlara bakar, yol arkadaşlarımın yüzlerine, konuşmalarına, serzenişlerine ya da mırıldanmalarına kuak misafiri olurken, bir yandan da Ane Brun'un telaştan ve gereksiz her türlü taramadan uzak, sakin ve efil efil esen sesine kulak veririm. Ane Brun'un şarkıları beni sakinleştirir, çocukluğumda ailemle ormandaki göl kıyısına gittiğimize hissettiğim huzurun bir benzerini duyumsarım. O gölün kenarında hışırdayan ağaçların altında nasıl huzurlu bir öğle uykusuna dalıyorsam, Ane Brun'u dinlerken de göz kapaklarım yavaş yavaş kapanır ve beni huzursuzluklarımdan biraz olsun uzaklaştıran siesta'nın kucağına sakince düşerim.

Ane Brun, Norveçli bir müzisyen. Albüm yapmaya başladığından bu yana üçü stüdyo albümü, biri düet kaydı ve biri de Stockholm Konser Salonu'nda gerçekleştirdiği konserin DVD'si olmak üzere altı albüm çıkardı. Determine adlı plak şirketini kurdu. Are They Saying Goodbye, I Shot My Heart ve Humming One Of Your Songs gibi etkileyici şarkıları barındıran akustik albümü Spending Time With Morgan'ı 2003 yılında çıkardı. Avrupa dinleyicisinin beğenisini kazanan bu albümden sonra 2005 yılında çıkan A Temprorary Dive ile İngiltere ve Amerikalı müzikseverlerin de dikkatini çekmeyi başardı. Yine 2005 yılında aralarında Tobias Fröberg, Ellekari Larsson, Liv Widell ve Ron Sexsmith'in de olduğu 10 müzisyenle birlikte seslendirdiği şarkılardan oluşan Duets albümünü yayınladı.

Ane Brun'un son albümü Changing of The Seasons'daki şarkılar, müzisyenin melodik yapıya olduğu kadar, şarkı sözlerine de verdiği değeri anlatır nitelikte. Şarkı sözlerini okuduğunuz zaman güzel bir şiir okumuş gibi hissetmeniz bile Ane Brun'u ozan şarkıcı olarak tanımlamak için yeterli bir neden. Brun, bu albümde Björk, Múm, Bonnie Prince Billy ve Coco Rosie gibi isimlerln albümlerinde imzası olan prodüktör Valgeir Sigurdsson ile çalışmış. Akustik gitar, yaylılar ve piyano üçlüsünün daha önce de mucizeler yarattığına tanık olmuştuk, bu albümde de güzel bir sesin, iyi çalınmış enstrümanların ve etkileyici şarkı sözlerinin kulaklara ve ruha ziyafet olduğunu yeniden görmüş olduk. Albüme adını veren şarkı Changing of The Seasons, gitar ve piyanonun nefis uyumu ve sözlerinin içtenliğiyle dinler dinlemez çarpıyor. Ten Seconds bana göre albümün en güçlü parçası. Raise My Head, “I've got my best shoes on / I'm ready for it all / Bring in your best crew, come on / I'm ready for it all” diye giden sözleriyle “Cesaret Toplamak İçin Dinlenecek Şarkılar Listesi”nde mutlaka olması gerekenlerden.

Ane Brun için arkada bıraktığımız son birkaç yıl Avrupa ve Amerika'yı turlayıp konserler vererek geçti. 2011 yılı da aynı yoğunlukta geçecek gibi gözüküyor. Bu uzun yolculukta duraklarından birinin İstanbul olmasını yürekten dileyen pek çok dinleyicisi olduğunu biliyorum. Onlardan biri de benim.

Dinleme Noktası

Websitesi

Youtube

Ane Brun: Tipik Bir İskandinav

2011-02-20T06:34:00.000-08:00

Dinleme Noktası

Websitesi

Youtube

Yine Yeniden Studio Live, Üstelik Davetiyesiyle!

2011-02-17T04:09:00.001-08:00

Uzun zamandır Studio Live'in sesi soluğu çıkmıyor derken, haber geldi: Mekan aynı bina içindeki daha geniş olan teras katına taşınmış ve bir senenin ardından yeniden müziğini duyurmaya hazırmış.

Studio Liv e, açtığı bu yeni sayfada ilk satırları bu haftasonu doldurmaya başlayacakmış. 18 Şubat gecesi 70'lerden 90'lara eski parçaları Fırat San, Özge Tığlı, Olcay Tanberken ve Deniz Değerli ile yeniden hatırlatacak bir parti ile açılışını yapacak, 19 Şubat Cumartesi gecesi ise, klarnet virtüözü Selim Sesler ve Sulukule Roman Orkestrası ile 9/8'lik bir gece yaşatacakmış.

Bu da Bizden Olsun!

Studio Live yeniden İstanbul gece yaşamına dönerken, Alternatif-İstanbul okuyucularını da yanında görmek istemiş. Eski müziklere tutkun olan 5 okuyucumuzu 18 Şubat'taki Oldies partisine, 9/8'lik ritimlerden vazgeçmem diyen 5 okuyucumuzu ise Selim Sesler ve Sulukule Roman Orkestrası'na davet etmiş. Davetiyeleri kazanmak için yarın (18 Şubat) saat 16:00'ya kadar ezgi@alternatif-istanbul.net adresine hangi etkinliğe katılmak istediğinizi ve adınızı soyadınızı belirten bir e-posta atmanız yeterliymiş. Davetiyeler çifter kişilikmiş, kimse yalnız müzik dinlemesinmiş.

Yine Yeniden Studio Live, Üstelik Davetiyesiyle!

2011-02-17T04:09:00.000-08:00

Bu da Bizden Olsun!

Yaşatan Sevgi, Ayrımcı Olmayan Medya, Kadın Haklarına Saygılı Toplum: Hepsi Hakkımız ve Alacağız!

2011-02-14T07:57:00.001-08:00

- Kadına yönelik şiddet yüzde 140 oranında arttı.

- Her gün en az üç kadın erkeklerin sevgisi(!) yüzünden ölüyor.

- Gazetelerde köşe yazanların yüzde 90'ı erkek.

- Öldürülen kadınların azımsanmayacak bir bölümü öldürülmeden önce savcılıklara başvuruyor, hukuki mücadeleye başlıyorlar. Ancak korunamadıkları için malum sondan kurtulamıyorlar.

- Kadın sığınakları hala yetersizin de altında.

- Kadın katillerine haksız tahrik indirimi uygulanmaya devam ediliyor, yeni yasal düzenlemeler, özel önlemler yok.

- Hükümetin kadına yönelik şiddeti önlemeye yönelik bir yasa çalışması yok, var olan yasa yetersiz.

Medyada yer alan haberleri şöyle bir tarayarak dahi elde edebileceğiniz bu bilgiler ve sivil inisiyatiflerin yayınladığı raporlar çarpıcı bir gerçeği önümüze koyuyor: Erkek egemen toplumun sevimsiz dili hayatın her yanına yayılmış ve ne üzücüdür ki, kanıksanmış durumda.

Durum bu denli vahim ve iç karartıcı olunca, bu rüzgarı tersine çevirebilecek her türlü sivil inisiyatif ve her türlü etkinlik içimi umutla dolduruyor. Twitter'da başlayan Defne Devrimi adlı hareket de bunlardan biri. Adını geçtiğimiz günlerdeki vefatından sonra ayrımcı, ötekileştirilmiş ve insanlığa aykırı yorumlarla yıpratılan Defne Joy Foster'dan alan hareket, basındaki ayrımcı, cinsiyetçi, reyting ve tıklanma odaklı, insan haklarını hiçe sayan, hassasiyetlere duyarsız, kişinin ve yakınlarının haklarını ve duygularını önemsemeyen, suçlayıcı ve yargılayıcı dile karşı onurlu bir karşı duruş ve güçlü bir ses niteliğinde.

Bugün devrimler ve değişimler hem sokaktan, hem alternatif medyadan besleniyor ve büyüyor. Eminim ki, cinsiyetçiliğin artık görülemeyecek kadar azaldığı başka bir dünyaya yakışan temiz ve onurlu bir medyaya, kadın haklarına duyarlı bir topluma ulaşacağımız günler yakın.

Yaşatan Sevgi, Ayrımcı Olmayan Medya, Kadın Haklarına Saygılı Toplum: Hepsi Hakkımız ve Alacağız!

2011-02-14T07:57:00.000-08:00

- Kadına yönelik şiddet yüzde 140 oranında arttı.

- Her gün en az üç kadın erkeklerin sevgisi(!) yüzünden ölüyor.

- Gazetelerde köşe yazanların yüzde 90'ı erkek.

- Kadın sığınakları hala yetersizin de altında.

- Kadın katillerine haksız tahrik indirimi uygulanmaya devam ediliyor, yeni yasal düzenlemeler, özel önlemler yok.

- Hükümetin kadına yönelik şiddeti önlemeye yönelik bir yasa çalışması yok, var olan yasa yetersiz.

Body Worlds Hakkında Olgular ve Rakamlar + Beşinci Davetiye İçin Soru

2011-02-14T06:00:00.001-08:00

Plastinasyon Dr. Gunther von Hagens tarafından 1977 yılında Almanya‟daki Heidelberg Üniversitesi‟nde icat edilmiştir ve o zamandan beri aralıksız olarak geliştirilmektedir.
Plastinasyon ölü bedenin çürümesini durduran ve bilim ve tıp eğitimi için katı, kokusuz ve dayanıklı anatomik örnekler üreten bir tekniktir.
Bir tam insan bedeni plastinatının oluşturulması yaklaşık olarak 1.500 çalışma saati gerektirir.
Dünyanın en uzun boylu plastinatı 5,10 metre boyundaki yetişkin bir zürafadır.
BODY WORLDS sergileri Dr. Gunther von Hagens tarafından yaratılmıştır.
BODY WORLDS sergisinin temel amacı sağlık eğitimidir.
İlk sergi 1995 yılında Japonya‟da açılmıştır.
O günden beri BODY WORLDS sergileri dünyayı gezmektedir ve Avrupa, Asya ve Kuzey Amerika‟da 60 milyonu aşkın kişi tarafından gezilmiştir.
Hali hazırda Kuzey Amerika, Avrupa ve Asya'da gösterimde olan altı BODY WORLDS sergisi vardır.
30 milyonu aşkın insan BODY WORLDS sergilerini gezmiştir.

Bu da Bizden Olsun

Body Worlds sergisini henüz gezmemiş okuyucularımıza müjde! Alternatif-İstanbul'u önümüzdeki 4 hafta boyunca takip eden ve her pazartesi günü yayınlayacağımız sorulara doğru cevap veren 4 okuyucumuz daha Body World davetiyesi kazanacak! Her hafta, bir şans demek!

İşte beşinci davetiye için sorumuz: Body Worlds sergisinin küratörü kimdir?

Sergiyle ilgili detaylı bilgileri ve sorunun doğru cevabı için ipucunu www.bodyworlds-istanbul.comadresinden öğrenebilirsiniz.

Doğru yanıtı 15 Şubat Salı günü saat 17:00'ye kadar ezgi@alternatif-istanbul.net adresine ileten okuyucularımız arasından random.org aracılığı ile belirleyeceğimiz şanslı kişi tek kişilik davetiyesi ile bu özel sergiyi ziyaret etme fırsatı bulacak.

Body Worlds Hakkında Olgular ve Rakamlar + Beşinci Davetiye İçin Soru

2011-02-14T06:00:00.000-08:00

Plastinasyon Dr. Gunther von Hagens tarafından 1977 yılında Almanya‟daki Heidelberg Üniversitesi‟nde icat edilmiştir ve o zamandan beri aralıksız olarak geliştirilmektedir.
Plastinasyon ölü bedenin çürümesini durduran ve bilim ve tıp eğitimi için katı, kokusuz ve dayanıklı anatomik örnekler üreten bir tekniktir.
Bir tam insan bedeni plastinatının oluşturulması yaklaşık olarak 1.500 çalışma saati gerektirir.
Dünyanın en uzun boylu plastinatı 5,10 metre boyundaki yetişkin bir zürafadır.
BODY WORLDS sergileri Dr. Gunther von Hagens tarafından yaratılmıştır.
BODY WORLDS sergisinin temel amacı sağlık eğitimidir.
İlk sergi 1995 yılında Japonya‟da açılmıştır.
O günden beri BODY WORLDS sergileri dünyayı gezmektedir ve Avrupa, Asya ve Kuzey Amerika‟da 60 milyonu aşkın kişi tarafından gezilmiştir.
Hali hazırda Kuzey Amerika, Avrupa ve Asya'da gösterimde olan altı BODY WORLDS sergisi vardır.
30 milyonu aşkın insan BODY WORLDS sergilerini gezmiştir.

Bu da Bizden Olsun

İşte beşinci davetiye için sorumuz: Body Worlds sergisinin küratörü kimdir?

Sergiyle ilgili detaylı bilgileri ve sorunun doğru cevabı için ipucunu www.bodyworlds-istanbul.comadresinden öğrenebilirsiniz.

Henüz Çekilmeyen Filmlere Müzik Yapan Orkestra: The Hidden Orchestra

2011-02-12T15:01:00.001-08:00

Konserden daha fazla fotoğraf ve videoya Tumblr sayfamızdan ulaşabilirsiniz.

Night Walk adını verdikleri debü albümlerini yakın zamanda çıkaran The Hidden Orchestra, 11 Şubat Cuma gecesi Babylon’da bir konser verdi. Bu konserden derlediğimiz kısa notlarla The Hidden Orchestra'yı bu haftaki pazar konseri bölümümüze konuk etmek istedik. Keyifli okumalar ve dinlemeler!

- 22:30 olarak belirtilen konserin başlama saati tam 45 dakika sarkarak 23:15’i buldu. Websitesinde konserin başlama saati olarak belirtilen 22:30’a kadar sahne önü de dahil olmak üzere mekan boştu. İnsanlar 23:00’e doğru gelmeye başladılar ve yeterince doluluk sağlandığında konser nihayet başlayabildi.

- The Hidden Orchestra, sahneye iki davul, keyboard, keman ve bass gitardan oluşan bir ekipmanla çıktı. Tanışma faslının ardından, şarkıya giriş yapıldı, ancak teknik bir sorun yüzünden yarıda kesildi. Aynı vahim olay 2 kere tekrar etse de, grubun kurucusu ve basçısı Joe Acheson’ın ve grubun diğer üyelerinin kibarca ve gülümseyerek özür dilemeleri dinleyiciyi rahatlattı.

- Nihayet sorun çözüldüğünde, dinleyiciler The Hidden Orchestra’nın alamet-i farikası olarak görülen iki davul kullanılmasının güzelliğini hissetmeye başladı. Grubun iki davulcusu Tim Lane ve Jamie Graham’ın müzikte hissedilen saykodelik havanın yaratılmasında etkisi büyük.

-Grubun keman ve keyboarddan sorumlu üyesi Poppy Ackroyd kemanını alışılmışın dışında bir gitar gibi tıngırdatarak güzel bir ritim tutturdu.

- Dinleyiciler arasında gurubun aksanından nereli olduklarını tahmin etmeye çalışanlar vardı. Aksan İskoç olduklarını alenen hissettirse de, konser öncesinde dinlemeye geldikleri grup hakkında biraz olsun bilgi toparlasalar bu kadar düşünmek zorunda kalmazlardı sanırım. İyi müzik dinleyicisi olmak bu küçük fedakarlığı gerektiriyor diye düşünüyorum.

-Grubun dinleyiciyle iletişimi epeyce sıcak. Sürekli bir göz teması, esirgenmeyen gülümseme ve alkışlara karşılık sempatik jestler. Çalarken kendi aralarında da eğlendiklerini hissettiriyorlar.

- Grup, analog enstrümanlarla dijital ses efektlerini bir arada kullanıyor. Caz, funk, elektronik ve trip hop gibi türlerin bir araya geldiği yeni nesil bir müzik icra ediyorlar. Canlı dinlemesi, albümden dinlemekten kesinlikle daha keyifli.

-Antiphon ve Wandering canlı olarak dinlendiğine insanı apayrı bir moda sokan iki parça. Nefis çaldılar.

- Sahnede dinleyiciyi tatmin edecek kadar uzun kalıyorlar. İstek üzerine bise çıktıklarında çaldıkları funky parçayla gecenin sonunu dansla bitirdiler.

Gördük ki, The Hidden Orchestra’yı dünya müziğine kazandıran Tru Thoughts çok ama çok iyi bir prodüksiyona imza atmış. Biz müzik dinleyicilerine ise grubu takip etmek kalıyor.

Henüz Çekilmeyen Filmlere Müzik Yapan Orkestra: The Hidden Orchestra

2011-02-12T15:01:00.000-08:00

Konserden daha fazla fotoğraf ve videoya Tumblr sayfamızdan ulaşabilirsiniz.

-Grubun keman ve keyboarddan sorumlu üyesi Poppy Ackroyd kemanını alışılmışın dışında bir gitar gibi tıngırdatarak güzel bir ritim tutturdu.

-Antiphon ve Wandering canlı olarak dinlendiğine insanı apayrı bir moda sokan iki parça. Nefis çaldılar.

- Sahnede dinleyiciyi tatmin edecek kadar uzun kalıyorlar. İstek üzerine bise çıktıklarında çaldıkları funky parçayla gecenin sonunu dansla bitirdiler.

Gördük ki, The Hidden Orchestra’yı dünya müziğine kazandıran Tru Thoughts çok ama çok iyi bir prodüksiyona imza atmış. Biz müzik dinleyicilerine ise grubu takip etmek kalıyor.

Ólafur'un Karartma Gecesi

2011-02-11T02:06:00.001-08:00

Sevgili Ólafur,

Seni ilk kez İstanbul'da bir evin küçük bir odasında dinledim. Oda karanlıktı ve dışarıdaki soğuk havanın etkisiyle camlar buğulanmıştı. Müziğinin bende bıraktığı ilk his, uzun bir kuraklık döneminin ardından bardaktan boşalırcasına yağan yağmurun ardından gelen ferahlama duygusunun bir benzeriydi. Uzunca bir süre ışıkları açmadan öylece oturdum. Eulogy For Evolution uzunca bir süre CD çalarda döndü, döndü, döndü.

Dün gece seninle yine karanlık bir salonda buluştuk. Hatta o kadar karanlıktı ki; ne sen bizi, ne de biz seni görebildik önce. Gözlerimiz ışıksızlığa alıştığında ise, önce uzun bir bekleyişin ardından gelen buluşmanın heyecanıyla merhabalaştık. Önce üç keman ve bir çellodan oluşan yaylılar giriş yaptı müziğe, sonra senin piyanonun sesi duyuldu. Yorgunluğum yavaş yavaş yerini huzura bırakmaya başladı. Karanlık ise, ışık oyunlarıyla usulca dağıldı. Deniz yıldızları ve yelkenlilerin gölgesi belirdi sahnede. Sonra kuşlar... Önce iplere bağlı olarak kanat çırptılar. Müzik doruğa çıktığında, kuşlar iplerinden kurtulup özgür kaldılar. O sırada piyanonun üzerinde beyaz bir kuşun kanat çırptığını gördüm. Melodilere ışık efektleri, piyanoya yaylılar eşlik etti.

"İstanbul'da ay alaşağı duruyor." dedin. İstanbul öyledir. Keşke hava güneşli ve açık olsa da, dünyada eşi benzeri olmayan maviliği, piyanonun üzerinde kanat çırpan kuşa benzeyen martıları da görebilseydin. Yaz ortasında birdenbire bastıran yağmuru, hemen ardından beliriveren güneşi, şehrin bir yakasını kapkara yağmur bulutları kaplamışken, öteki yakasının güneşin sarıdan kızıla tonlara boyanmasını en az tuhaf ve aykırı İstanbullu ayı sevdiğin gibi severdin eminim ki.

Seni dinlemeye geldiğimiz için birkaç defa teşekkür ettin şarkı aralarında. Bir kez etmen yeterdi ama öyle içten ve minnet doluydun ki, bunu dinleyicinle paylaşmak istedin. Belki sen göremedin, ama İstanbul'daki karartma gecesinde müziğini dinlemeye gelen herkes içtenliğine içtenlikle karşılık verdi. Hatta, eve dönüş yolunda bir kadının "arkadaşı için çaldığını söylediği parçada kaybettiğim arkadaşım aklıma geldi." dediğini duydum. Müzik böyle bir şeydi işte, köprüler ve bağlar kurulmasına vesile oluyor, öyküler yazdırıyor ve hatıraları canlandırıyordu, özeldi.

Bugün yine İstanbul'da, aynı karanlık salondasın. Bir başka karartma gecesinde yelkenlilerini yüzdürecek, kuşları özgür bırakacaksın. Eminim ki, bu İstanbul ile son buluşman olmayacak. Güneşli ve bulutların bembeyaz olduğu, sanki yeryüzündeymiş gibi göründükleri bir günde yine gelecek, bize yeniden "iyi ki müzik var" dedirteceksin.

Değil mi?

Dip Not: Video, Ólafur Arnalds'sın İstanbul konserinde çaldığı son şarkı esnasında çekilip Youtube'a eklenmiş. Ekleyen kişiye teşekkür etmeli, o anı yeniden yaşattığı için.

Ólafur'un Karartma Gecesi

2011-02-11T02:06:00.000-08:00

Sevgili Ólafur,

Değil mi?

Dip Not: Video, Ólafur Arnalds'sın İstanbul konserinde çaldığı son şarkı esnasında çekilip Youtube'a eklenmiş. Ekleyen kişiye teşekkür etmeli, o anı yeniden yaşattığı için.

Şaka Gibi

2011-02-10T04:38:00.001-08:00

Nezih Kitapevi'nde Metis'in 2011 ajandasının yasaklanmasının ardından, şimdi de D&R zincirinin Bir+Bir dergisinin satışını durduracağı haberi yayıldı. Bir+Bir konu ile ilgili "Şaka Gibi" başlığıyla bir basın bülteni yayınladı. Aynen aktarıyoruz;

Milan Kundera’nın “Şaka”sında romanın kahramanı sevgilisine tek cümlelik bir kartpostal yazar: “İyimserlik halkın afyonudur.” Ve başına öyle bir çorap örülür ki, Kafka’nın “Dava”sı hafif kalır.

Türkiye şaka gibi davaların ülkesi. Üstelik bunlar ne Kafka’nın ne de Kundera’nın havsalasının alacağı sonuçları olan davalar. Hayat karartan, hatta ölüme götüren davalar. Son bir haftada televizyonların anahaberlerine, gazetelerin birinci sayfalarına konu olanlara bakmak yeterli: Devrimci Karargâh, Hırant Dink, Pınar Selek…

Bir+Bir’in başına gelen bu ummanda bir katre sadece. Ama o katreye bakıp büyük resmi görmek mümkün.

Başbakanın linç girişimlerini haklı gösteren sözlerini hatırlayalım: “Vatandaşın hassasiyeti”. D&R yetkilileri de, Bir+Bir’in satışa sunumunu niye yasakladıklarını sorduğumuzda başbakanı yankıladı: “Vatandaşın hassasiyeti…” Daha geçen hafta Kadıköy’deki Nezih kitabevi de aynı gerekçeyle Metis’in 2011 Ajandası’nı raflarından kaldırdı.

Sıradan faşizmin tipik örnekleri her gün kapı çalıyor. Bu hafta biz de kapısı çalınanlardandık:
“Bir+Bir dergisi ilk sayfasında yer alan ve İstiklal Marşı ile dalga geçer şekilde uygunsuz şiiri sebebiyle müşterilerimizden haklı tepkiler görmektedir. Yayın bütün mağazalarımızda satışa kapatılmıştır. Yayının acilen dergi raf ve teşhirinden kaldırılması…”

1994’ten bugüne sürdürdüğümüz katışıksız bağımsız gazetecilik faaliyetimizin yayınları olan Bir+Bir’in ve selefi Roll’un ve elbette Express dergisinin okurları gayet iyi bilir ki, “İstiklal Marşı ile dalga geçer şekilde uygunsuz şiir” yazmaya niyetlenecek olsaydık dize seçimimiz çok başka olurdu. Bizim yaptığımız küçük bir şakaydı, okurlarımızla aramızda bir şaka. Zaten söz konusu “İstikbal Marşı”nın başında şöyle demiştik: “Çıkar çıkmaz çıkan neşriyat olarak ocak sayısını neşredemedik, telafi mahiyetinde ocaklı bir marş verelim.”

Okurlarımıza Mehmet Akif’in kalıplarıyla yazılmış bir özür mektubuydu –hepsi bu. Dalga da vardı tabii. Kendimizle dalga geçiyorduk ve bu dalgaya en müsait kalıp olarak aklımıza Mehmet Akif’in dizeleri düştü. Ayrıca, okul sıralarından geçmiş herkes bilir ki, İstiklal Marşı’nı tornistan etmek sıradan bir espridir. O sıradan espriyi okurlarımıza küçük bir tebessüm olsun diye yapmıştık. Sonrası tam bir şaka oldu. Ummanı gösteren bir katre.

Ne demişti Kundera’nın kahramanı: “İyimserlik halkın afyonudur.”

Ama yine de, Eduardo Galeano’nun naklettiği Bogota’daki duvar yazısının dediği gibi, “karamsarlığı daha iyi günlere saklayalım”. Ve bu gündelik faşizme pabuç bırakmayalım.

Şaka Gibi

2011-02-10T04:38:00.000-08:00

Bir+Bir’in başına gelen bu ummanda bir katre sadece. Ama o katreye bakıp büyük resmi görmek mümkün.

Ne demişti Kundera’nın kahramanı: “İyimserlik halkın afyonudur.”

Ama yine de, Eduardo Galeano’nun naklettiği Bogota’daki duvar yazısının dediği gibi, “karamsarlığı daha iyi günlere saklayalım”. Ve bu gündelik faşizme pabuç bırakmayalım.

Heyecanlıyım

2011-02-09T04:25:00.001-08:00

"Yeni bir şeyler bulsam da dinlesem" diye darı arayan tavuk gibi etrafı eşelediğim günlerde keşfettiğim Ólafur Arnalds 10-11 Şubat'ta Salon İKSV'de. Güzel insanlar ve güzel müzisyenler diyarı İzlanda'dan gelen, kafa kağıdında yazan doğum tarihi ile (1987) fena kıskandıran, insanın içine uzun bir kuraklıktan sonra yağmur yağmış da ortalık serinlemiş gibi bir his bırakan bir müzik insanı kendisi. İlk defa İstanbul'da konser verecek Ólafur Arnalds için heyecanlıyım.

Eliane Elias, 17 Şubat'ta İş Sanat'ta konser verecek. Son günlerde en fazla dinlediğim albümlerden olan Bossa Nova Stories'i canlı dinleyeceğim için heyecanlıyım.

Babylon önümüzdeki aylarda konuk edeceği sanatçıları açıkladı: Junip, The Wailers, The Walkmen, Twin Shadow, Gonja Sufi, Skream and Benga, Mercury Rev, Gogol Bordello ve Kate Nash. +24 engeline rağmen İstanbul'da dinleyebileceğimiz iyi müzisyenler için heyecanlıyım.

Ajansa yeni haber düştü: 20 Mayıs The Charlatans Ghetto'da, 21 Mayıs'ta Marianne Faithfull Aya İrini'de imiş. Sponsor, Avea imiş. Daha önce Babylon'a geldiğinde kaçırdığım Marianne Faithfull için heyecanlıyım.

Heyecanlıyım

2011-02-09T04:25:00.000-08:00

Eliane Elias, 17 Şubat'ta İş Sanat'ta konser verecek. Son günlerde en fazla dinlediğim albümlerden olan Bossa Nova Stories'i canlı dinleyeceğim için heyecanlıyım.

Onor Bumbum 9 Şubat'ta Ghetto'da, Davetiyesi Alternatif-İstanbul'da!

2011-02-09T01:29:00.001-08:00

Kısa sürede elektronik müzik cambazları arasında gösterilen Onor Bumbum, kendi icadı olan yazılım ve enstrümanları kullanan müzisyen. Müziğini yaparken olduğu kadar, duyurmak için de teknolojinin bütün nimetlerinden yararlanıyor. Podcastler hazırlıyor, konserlerini internet üzerinden canlı olarak yayınlıyor, yayınladığı haftalık bültenlerle çalışmalarını duyuruyor. Yani, yeni çağda müzik üretiminin gerektirdiği her türlü icraatı yapıyor, ama hepsinden de ötesi bütün bunları iyi müzik üreterek yapıyor.

Diyorum ki adındaki albümünü yakın zamanda çıkaran Onor Bumbum, modern zaman aşk hikayelerini anlatan downtempo şarkılar bestelemiş. Albümden Dokun isimli şarkıyı etrafımda sıkça duymaya başlasam da, hem sözleri, hem de melodisiyle benim en sevdiğim şarkısı Bi Dur oldu. Tabii şimdilik.

Onor Bumbum ile tanışmak isteyenler, 9 Şubat Çarşamba akşamı GHETTO'da yerlerini alabilirler.

Bu da Bizden Olsun!

Friendfeed üzerinde gerçekleştirdiğimiz yarışmaya katılan üç Alternatif-İstanbul okuyucusu Onor Bumbum konserine davetiye kazanıyor!

Onor Bumbum 9 Şubat'ta Ghetto'da, Davetiyesi Alternatif-İstanbul'da!

2011-02-09T01:29:00.000-08:00

Bu da Bizden Olsun!

Friendfeed üzerinde gerçekleştirdiğimiz yarışmaya katılan üç Alternatif-İstanbul okuyucusu Onor Bumbum konserine davetiye kazanıyor!

Film Gibi 30 Yıl

2011-02-07T14:54:00.001-08:00

İstanbul Film Festivali bu sene 30. yılını kutluyor. 1982 yılında başlayan bir macera bu. 30 yılda İstanbul'da neler değişti, saymaya gücümüz yetmez. Ama festival anılarından söz etmek gerektiğinde bir önceki festivalden bu yana kapalı olan güzelim Emek Sineması'nı anımsayıp hüzünlenmemek elde değil. Mesela ben, sinema sevgisi yüreğime düştüğünden bu yana Sophia Loren ile birlikte en çok sevdiğim İtalyan aktris Claudia Cardinale'yi kanlı canlı Emek'in o nefis sahnesinde gördüğümde nasıl heyecanlanmıştım, anlatamam. Anlatamam, ama festivalin 30. yılını sinema izleyicisinin anılarını da katarak kutlamak için yayınlanan Film Gibi 30 Yıl blogunda yazabilirim.

Festivalin ilk zamanlarında altyazı olmayan filmlerde yapılan simultane tercümelerin naifliği, film kaçıracağı için iş görüşmesine giderken içi yananlar, dersi kırıp soluğu Emek Sineması'nda alanlar, film izleyeceğim diye sınıfta kalanlar, uzayan bilet kuyruklarına aklı ermeyenler ve daha pek çok yaşanmışlık... Okuyun, 30 koca yıla tanıklık edin. Okumakla kalmayın, bu festivalin bir 30 yıl daha yaşaması için anılarınızı paylaşarak

geçmiş 30 yılın bir parçası olun.

Film Gibi 30 Yıl

2011-02-07T14:54:00.000-08:00

geçmiş 30 yılın bir parçası olun.

Elif Çağlar İmzalı Albüm Kazanmak İster misiniz?

2011-02-05T22:01:00.001-08:00

Alternatif-İstanbul, NU-DC işbirliğiyle üç okuyucusuna Elif Çağlar'ın ilk solo albümü M-u-s-i-c'i, hem de müzisyenin imzasıyla birlikte hediye ediyor!

Elif Çağlar'ın cazseverlerin ilgisini çekecek albümünü arşivinize katmak için yapmanız gereken 11 Şubat Cuma gününe kadar yan menüdeki "izle" butonuna basarak blogu takibe almak ve aşağıdaki sorunun yanıtını isim, adres ve telefon bilgilerinizle birlikte ezgi@alternatif-istanbul.net adresine iletmek. İşte sorumuz;

Elif Çağlar'ın New York the Aaron Copland School of Music’teki eğitimi sırasında birlikte çalışma fırsatı bulduğu caz efsanesi kimdir?

Sorunun cevabını bu yazıda bulabilirsiniz.

Not: Doğru yanıt gönderen okuyucularımız arasında random.org ile gerçekleştireceğimiz çekilişle belirlenecek üç talihliye albümleri adreslerine gönderileceğinden adres bilgisi yer almayan e-postalar ve blogu izlemeye almayanlar çekiliş dışı bırakılacaktır.

Elif Çağlar İmzalı Albüm Kazanmak İster misiniz?

2011-02-05T22:01:00.000-08:00

Alternatif-İstanbul, NU-DC işbirliğiyle üç okuyucusuna Elif Çağlar'ın ilk solo albümü M-u-s-i-c'i, hem de müzisyenin imzasıyla birlikte hediye ediyor!

Elif Çağlar'ın New York the Aaron Copland School of Music’teki eğitimi sırasında birlikte çalışma fırsatı bulduğu caz efsanesi kimdir?

Sorunun cevabını bu yazıda bulabilirsiniz.

Elif Çağlar'ın İlgiyi Hakeden Debüsü: M-U-S-I-C

2011-02-05T21:57:00.001-08:00

Bugünlerde CD çalarda en sık dönen iki şarkı Everybody is An Artist In New York ve Circus Love. İki şarkı da caz sanatçısı Elif Çağlar'ın geçtiğimiz senenin son gününde çıkan albümü M-u-s-i-c'te yer alıyor. Elif Çağlar, iyi müziğin peşinden koşanların Bağdat Avenue, Curly Trio ve Cogito adlı grupların vokalisti olarak tanıdıkları ve İstanbul'un jazz sahnesinde bir şekilde yollarının kesiştiği bir müzisyen. İstanbul Bilgi Üniversitesi’nde kompozisyon okuduktan ve Randy Esen, Nükhet Ruacan, Ali Perret, Can Kozlu, Aydın Esen, Neşet Ruacan, İmer Demirer, Selen Gülün gibi Türkiye'nin en iyi caz müzisyenlerinin öğrencisi olduktan sonra, New York the Aaron Copland School of Music’te caz performansı alanında master yapıyor. Eğitimi sırasında, cazın önemli kadın vokallerinden biri olan Sheila Jordan ile birlikte çalışıyor.

M-u-s-i-c, uzun yıllar boyunca pek çok farklı projede yer alan Elif Çağlar'ın debüsü. Türk caz müzisyenlerin birbirinden güzel albümlerinin ardarda sıralandığı 2010 yılının son gününde gelmesi, hem bereketli bir yıla güzel bir nokta, hem de yeni yıla umutlu bir başlangıç olmuş. Gerçekten de, albümü dinlemeye başladığınızdan itibaren Türk cazının yeni nesil solistlerinin çıtayı bir üst noktaya taşıyacaklarına dair umudunuz artıyor. M-u-s-i-c, Elif Çağlar'ın 10 yıl boyunca dünya caz sahnesinde yuttuğu tozun damıtılmış hali gibi. Yalnızca klasik caz standartlarına bağlı kalmayan, latin cazdan soul müziğe ince ince selamlarını gönderen albümün bana göre en dikkat çekici tarafı şarkıların sözlerindeki güzel dokundurmalar ve incelikli ironi. Örneğin; Everybody is An Artist In New York parçasında "Everybody sings, everybody writes / Everybody acts, everybody shines / Everybody takes pictures in the parks" sözlerini duyunca "Eh, İstanbul'da ve hatta dünyanın başka yerlerinde de farklı değil" diye düşünmekten kendinizi alamıyor ve gülümsüyorsunuz. Everybody's Error, Circus Love, Universal Love ve Home da hem melodileriyle, hem de sözleriyle albümün akılda kalan diğer parçaları. Albüme ismini veren şarkı M-u-s-i-c olsa da, üzerinde yoğunlaşılacak ve diğer parçaları unutturacak bir etkisi yok; aslında albümün tamamı birbirinden güzel şarkılardan oluştuğundan güzel bir bütünlük sağlanabilmiş.

Elif Çağlar'ın NU-DC etiketli albümünün bir cazsever olarak beni çok heyecanlandırdığını söylemeliyim. Bu albümün radyolarda sıkça çalınmasını, canlı performanslarla insanlara ulaşmasını ve genç bir caz müzisyeninin iyi kotarılmış debüsü olarak hakettiği değeri bulmasını umut ediyorum. 16 Şubat'ta Ghetto'da gerçekleştirilecek albüm lansmanı, belki de bütün bunlar için güzel bir başlangıç olur.

Dinleme Noktası

Elif Çağlar - Home

Website

Blog

Myspace

Elif Çağlar'ın İlgiyi Hakeden Debüsü: M-U-S-I-C

2011-02-05T21:57:00.000-08:00

Dinleme Noktası

Elif Çağlar - Home

Website

Blog

Myspace

Ölümden Korkmuyorum Ama Yalnız Kalmış Evler Var

2011-02-03T20:12:00.001-08:00

Bir şeylere, birilerine bağlanmamanın marifet sayıldığı günlerdeyiz. Öyle ya. Her an her şey değişebilir diye hayatımızdan eşya eksiltiyoruz. Uyuduğumuz odaya, kitap okuduğumuz salona, pazar sabahları yumurtalı ekmek pişirip çay demlediğimiz mutfağa alışmamaya çalışıyoruz. Biliyoruz ki, her an her şey mümkün. Her şey gelip geçici. Yarın ne olacağı belli değil, falan filan. Özgür ruh olmak istiyoruz. Bir sırt çantasına hayatımız sığsın niyetindeyiz. Malum.

Yine de bazen bu gelip geçicilik hali hüzün veriyor. Mahalledeki en eski ahşap evin yandığını öğrendiğinde, çok uzun süre yaşadığın ama sahibinin sen olmadığın evi terketmek zorunda kaldığında, sahibi olduğun ev bir anda elinden kayıp gittiğinde... Ya da yaşlı ninenin arkasında bıraktığı evini öylece pencereleri çıplak, parkeleri kalkmış, kapıları çarpılmış, tozlu ve ölümün olanca ağırlığı üzerinde olduğu halde gördüğünde... Salonunda uyuduğun kanepe, pazar günleri mantı yediğin kırmızı masa, üzerinde elma kabukları yakılan soba, salıncak kurulan balkon, kırk derece ateşle uyuyakaldığın küçük oda, içinden topuklu ayakkabı aşırdığın ve kapağında Alain Delon'un resmi asılı eski gardırop, üzerinde zıpladığın yayları laçka olmuş eski yatak, görmüş geçirmiş eski dikiş makinası, "bana bir şey olmayacak, ben durdukça bu sokak varolacak" dercesine dallanıp budaklanan ıhlamur ağacı... İşte bütün bunları yaşamak yerine tozlu bir evin duvarlarındaki yansımalarını görme zamanı geldiğinde... Ihlamur ağacı kesilip atıldığında...

Birilerine, bir şeylere bağlanmamak diye bir şey gerçekten mümkün mü, hayat gerçekten bir çantaya sığar mı, diye düşünüyorsun.

Çalan; To Build A Home - The Cinematic Orchestra

Ölümden Korkmuyorum Ama Yalnız Kalmış Evler Var

2011-02-03T20:12:00.000-08:00

Birilerine, bir şeylere bağlanmamak diye bir şey gerçekten mümkün mü, hayat gerçekten bir çantaya sığar mı, diye düşünüyorsun.

Çalan; To Build A Home - The Cinematic Orchestra